535 



doeld heeft, nl. een tweeassigen, waarbij dus de hoofdas enkel 

 «en bladroset voortbrengt, en in de oksels daarvan uitge- 

 spreide, bloeiende takken staan. Zij zou alsdan vallen binnen 

 den .vormenkring van P. collina Wib., P. verna L. enz. 

 Met zekerheid is dit thans, bijna eene eeuw later, moeilijk uit 

 te maken ; maar het komt mij toch onwaarschijnlijk voor, 

 dat de soorten destijds, in den Prodromus van Decandolle 

 tot ééne zouden zijn samengebracht, indien zij zoo verschil- 

 lend waren. 



Het zou mij niet verwonderen, indien onze aangevoerde soort 

 dezelfde was, die, in de nieuwe uitgave der Synopsis van 

 K o c h, door Focke P. intermedia L. wordt genoemd ; 

 vooral ook omdat hij opgeeft, dat deze in Noord-Duitschland 

 voorkomt als ingevoerde plant, aan rivieroevers, ballastplaat- 

 sen enz. 



Bij een nieuwe bewerking van onze Flora zou het dus in 

 aanmerking kunnen komen, om, ter wille van de aansluiting 

 met onze naburen, ook dezen naam te gebruiken, ofschoon 

 hij, op zich zelf, in niet mindere mate verschillend is opgevat 

 dan die van P. inclinata. 



Focke plaatst de soort aan het hoofd der éénassige wollig 

 behaarde, naast P. canescens Bss. ; maar zij komt bij ver- 

 schillende schrijvers ook voor onder de synonymie van P. 

 inclinata VUL, P. argentea L. en de tweeassige P. Gun- 

 theri Phl. of Wiemanniana Grth. (collina Wib.); zelfs 

 heeft L e h m a n n die het geslacht monographisch onderzocht, 

 en het Herbarium van Linnaeus vergeleek, te kennen gegeven, 

 dat P. intermedia van Linnaeus tot deze laatste be- 

 hoorde. 



Voor het oogenblik komt mij het meest doelmatig voor, 

 den naam inclinata te behouden; en de soort te plaatsen 

 tusschen P. canescens Besser en P. argentea L. 



Ons medelid Kok Anker smit verzamelde bij Deventer 

 voorwerpen, die de aansluiting met P. argentea L. vol- 

 tooien. Zij behooren tot den vormenkring der laatstgenoemde 



