633 



dus uit een aaneenschakeling van internodiën, die twee aan 

 twee assen eener hoogere orde vormen. Bij sommige soorten 

 uit de groep der ^Compress i" is het rhizoom zeer wei- 

 nig ontwikkeld, bij anderen bijv. P. densus, crispus 

 enz. is het rhizoomsysteem zeer sterk ontwikkeld en beslaat 

 de plant daarmede een groote uitgestrektheid in den bodem. 

 P. p e c t i n a t u s is in het bezit van knolvormig aangezwol- 

 len wortels. De opgaande takken dragen eerst meestal eenige 

 schubben, later worden de normale bladeren gevormd, die 

 dikwijls meer van vorm veranderen, naarmate de top meer de 

 oppervlakte van het M^ater bereikt en het is een bekend feit 

 dat bij die soorten, die drijvende bladeren bezitten, deze meestal 

 in vorm en samenstelling veel van de ondergedokene verschil- 

 len. Bij P. den sus blijven de internodiën om den anderen 

 zeer kort, zoodat hier de bladeren schijnbaar overstaande zijn. 



Wanneer de stengel een bloeiaar gaat vormen, blijft het 

 voorlaatste lid eveneens zeer kort, zoodat de bloeias schijn- 

 baar ontspringt tusschen twee overstaande bladeren ; in de 

 beschrijvingen vindt men dan ook steeds vermeld, dat de hoo- 

 gere bladeren bij de bloeiende plant tegenovergesteld zijn. Uit 

 de oksels dezer bladeren ontwikkelen zich de zijknoppen, die 

 op hun beurt wederom tot bloeiassen kunnen worden. 



De bloemen zijn tot meer of minder dichte aren vereenigd, 

 die gewoonlijk geheel naakt zijn. De bloem bezit geen bloem- 

 bekleedselen, doch wordt gevormd uit twee gedecusseerde 

 kransen van ieder twee meeldraden, waarbinnen in gekruisten 

 stand de vier simultaan ontstane vruchtbladeren zich bevinden. 



Bloembekleedselen ontbreken geheel, doch hun funktie wordt 

 vervuld door de kelkbladachtig uitgegroeide schubben van 

 het helmbindsel (zie : E i c h 1 e r. B 1 ü t h e n d i a g. I. p. 90.) 

 De vruchtjes zijn omgeven door een lederachtige of beenige 

 huid en bezitten een gekromde kiem, wier vorm dikwijls uit- 

 wendig door den vruchtwand heen te zien is. 



De vorm dezer vruchten is zeer variabel, al naarmate van 

 de plaats, waarop zij in de vrachtaar voorkomen en ook naar 



