640 



De groeiplaats van P. n a t a n s is bijna zonder uitzonde- 

 ring stilstaande plassen en slooten; men vindt haar niet in de 

 groote rivieren en in stroomend water; toch is haar vorm 

 ^ifhankelijk van den toestand van het medium, waarin zij 

 groeit en krijgt daardoor somtijds een geheel afwijkend karakter. 

 Zoo o.a. het exemplaar van Dr. van Spijk Vermeulen 

 Tiit Zal t-B o m m e 1. Hiervan zijn in het herbarium een vier- 

 tal bladeren aanwezig, die een kleine normale bladschijf heb- 

 ben, doch bladstelen bezitten waarvan de grootste een lengte 

 van bijna 3,5 dM. heeft. Men heeft hierin P. fluit ans 

 gezocht en van Hall voert haar in zijn Flora Belgii 

 Septentrionalis als zoodanig aan. Ook Oudemans 

 acht dit het eenig mogelijke exemplaar van P. fluitans, 

 dat in ons land gevonden is. Waarschijnlijk is het een exem- 

 .plaar uit een zeer diepe sloot, waarbij de bladstelen lang- 

 gerekt zijn geworden^ opdat de bladeren nog overeenkom- 

 stig de soortseigenschap op de oppervlakte kunnen drijven. 

 Het feit dat zij bij Z a 1 1 -B o m m e 1 werd aangetroffen, 

 bewijst volstrekt niet dat zij in de rivier werd gevon- 

 den, die op die plaats een zeer sterke strooming heeft 

 en wanneer P. fluitans Roth bestaat, waaraan ik twij- 

 fel, moet het een vorm zijn, eigen aan tamelijk snel stroo- 

 mende riviertjes, zooals bijv. Batrachinm fluitans 

 onder de Batrachiums. Men heeft echter vele exempla- 

 ren van P. n a t a n s voor P. fluitans aangezien en onder 

 laatsten naam berusten in het herbarium talrijke vormen, die 

 in meer of mindere mat3 van het hoofdtype afwijken. O. a. 

 een exemplaar uit het veen bij W i n t e r s w ij k met zeer 

 kleine drijvende bladeren en sterk ontwikkelde lange smalle 

 ondergedokene, waaraan een bladschijfje van 1 cM. lengte 

 voorkomt, terwijl de bladsteel 14 cM, lang is. Waarschijnlijk 

 is bij de groeiplaats dezer plant de waterstand plotseling ver- 

 hoogd, waardoor de plant steeds nieuwe bladeren voortbracht, 

 die niet aan de oppervlakte konden komen, dan afstierven en 

 de plant eindelijk geheel uitputten, zoodat geen bloeiaren 



