678 



zijn de var. s e r r u 1 a t u s van P. c r i s p u s. De zaak wordt 

 echter nog verwarder, wanneer wij bij van Royen lezen onder 

 zijn vijfde soort (= P. s e t a c e u m L.) als synoniem de P. 

 foliis er is pis sive lactuca ranarum Bauh. ' ^ 

 welke hij niet bij zijn vierde soort (= P. c r i s p u s L.) aan- 

 haalt, terwijl men dan in van Royen's eigen herbarium met 

 diens hand geschreven de P. c r i s p u s var. serrulatus 

 werkelijk als P. c r i s p u s vermeld ziet. Linnaeus heeft te- 

 recht de Bauhinsche plant tot P. c r i s p u s gebracht en de diag- 

 nose van van Royen onveranderd overgenomen als P. s e t a- 

 c e u m. Over Bauhin'sP. longo se r rato folio is 

 reeds onder P. den s u s gesproken ; het is door het exemplaar 

 in het Rijks-Herbarium mogelijk te onderstellen dat B a u h i n 

 hiermede een vorm van P. 1 u c e n s heeft bedoeld, ofschoon 

 de korte omschrijving even goed op de var. serrulatus 

 kan toegepast worden. 



11. Potamogeton zosteraefolius Sch um. 



Stengels sterk afgeplat, gevleugeld, onder de bladeren bijna- 

 bladachtig ; deze lang en breed lijnvormig, zittend, langer of' 

 korter toegespitst of afgerond met kort stekelpuntje, met een 

 hoofdnerf, die uit talrijke evenwijdige nerven is samengesteld 

 en ter weerszijden een zijnerf die den top niet bereikt ; tus- 

 schen deze talrijke fijne nerven en eenige flauwe zeer schuin 

 op de hoofdnerf uitloopende dwarsnerven ; bloeistelen ongeveer 

 driemaal langer dan de veelbloemige aar ; bloembladen tamelijk 

 lanff genageld, omgekeerd eivormig met een nerf: vruchten 

 talrijk in een onafgebroken aar met matig gewelfden rug,,, 

 bolle buikvlakte en recht geplaatst stomp snaveltje ; rugvlakte 

 stomp, een weinig geknobbeld. 

 Fr. Leeuwarden H. K. Hommes, ter Idzert 



Un. 81. 

 G-r. E e 1 d e r w o 1 d e T. H. 35, Groningen Str. 

 O. Z a 1 k R. B. 55, IJ s s e 1 m u i d e n R. B. 55, Zwolle- 



L. 88, Carm. 91. 



