45 



daartoe de gewone, "in de statuten voorgeschreven weg 

 gevolgd wordt. Op verzoek van den heer S u r i n g a r 

 worden diens schrifteUjk ingediende bezwaren tegen deze 

 opvatting ter vergadering voorgelezen. Niemand van de 

 aanwezigen verlangt naar aanleiding van dit, door den 

 voorzitter toegelichte schrijven, iets in het midden te 

 brengen. Het woord is daarna aan Prof. Stomps, die 

 spreekt over Gigasmutatie met en zonder verdubbeling 

 van het aantal chromosomen. 



Spr. deelt mede, dat onder de mutaties, die Prof. 

 Hugo de Vries uit zijn Oenothera Lamarckiana ver- 

 kreeg, er één was, die zich door een bijzonder forsche 

 gedaante onderscheidde, en daarom „Gigas" gedoopt werd. 

 In haar kernen werd het dubbele aantal der kernstaafjes 

 (chromosomen) ontdekt, dat voor Oenothera Lamarckiana 

 kenmerkend is. Prof. de Vries houdt dezen vorm voor 

 een goede, nieuwe soort. Tegenover hem beweren echter 

 verschillende onderzoekers, dat de eigenschappen ervan 

 dezelfde zijn, als die van Oenothera Lamarckiana, alleen 

 in versterkte mate zich uitend, en de oorzaak daarvan zou 

 het verdubbelde aantal der kernstaafjes of kernlissen zijn, 

 dat op zijn beurt toevallig, misschien door inwerking van 

 ongunstige invloeden, tot stand gekomen zou zijn. Zij 

 beroepen zich op een ontdekking van Boveri, dat 

 kernen en cellen steeds tweemaal zoo groot worden, als 

 het aantal der kernlissen in de kernen wordt verdubbeld, 

 om duidelijk te maken, waarom Oenothera gigas zulk eene 

 forsche gedaante heeft. Vooral de Engelschman Gates 

 is het geweest, die deze opvatting heeft verdedigd en 

 onlangs heeft hij steun gevonden bij den Duitscher 

 H. Winkler, die bij entproeven met Tomaat en Nacht- 

 schade takken zag optreden, in welker kernen door toevallige 

 omstandigheden het aantal der kernlissen was verdubbeld; 

 deze takken waren inderdaad veel forscher dan de gewone 

 takken van Nachtschade en Tomaat. Spreker heeft steeds 



