62 



moet mogelijk zijn, een algemeene formule te vinden die 



Ie. afgeleid kan worden door middel van elementaire 

 wiskunde ; 



2e. uitgaat van een populatie met een willekeurig 

 aantal verschillen; 



3e. van een zoodanigen aard is, dat alle andere formules, 

 die betrekking hebben op zelfbestuiving, kruisbestuiving, 

 selectieve paring etc, door eenvoudige substituties hieruit 

 af te leiden zijn. Met andere woorden, we moeten ons 

 onze „uitgangspopulatie" panmictisch denken. Het is 

 onmogelijk u in kort bestek alle resultaten af te leiden, 

 trouwens, het is mij tot nu toe niet gelukt de algemeene 

 formule te vinden. Evenwel wil ik u over enkele speciale 

 gevallen een voorloopige mededeeling doen, en u trachten 

 duidelijk te maken, dat het mogelijk is, ook met elementaire 

 wiskundige kennis tot de formules te komen. 



Ik zal mij beperken tot: 



Ie. De afleiding van de formules voor één genotypisch 

 verschil. 



2e. De toepassing van de formule voor twee ver- 

 schillen, zonder daarvoor de afleiding te geven. 



3e. De toepassing van de hierbij verkregen resultaten 

 op de populatie met een willekeurig aantal verschillen. 



§ 2. Getalverhoudingen in een populatie met één ge- 

 notypisch verschil. 



Jennings (1916) behandelt dit probleem. Hij be- 

 schouwt de populatie, bestaande uit 



R. individuen AA 



T. „ aa 



S. „ Aa en verkrijgt de volgende resultaten: 



De verhouding in de volgende generatie zal zijn: 

 AA : aa ; Aa = (S + 2Ry~ : (S + 2T)^ : 2(S + 2'^) (S + 2T). 



Hij was niet in staat om direct de verhouding af te 

 leiden van een willekeurige andere generatie, zonder de 



