64 



In de Fio: 



2^044(3 ^ 2R)~ (S + R + T)io-~ : 

 2^044(5 ^2R)2(S + R + T)io^2. 



22045(s + 2R) (S + 2T) (S + R + Ty''. 

 We zien onmiddellijk, dat de verhouding blijft als in de 

 Fi generatie. 



De algemeene formule zal zijn: AA„ : aa^ : Aan = 



2(2"^' - 2% + 2R)2 CS + R + T)(2" - 2) : 



2(2"" ' - 2~)(s + 2R)- (S + R + T/2" - 2) : 



2(2""' - 2^i) (S + 2R) (S + 2Tj (S + R + T/2" - 2). 



N.B. Wentworth & Remick geven de volgende 

 exponenten voor den factor 2 : 4(2""-^ + 2"~^ -[-... + 2"~") 

 welke reeks natuurlijk gesummeerd kan worden tot 

 (2"^' — 2"). Een toepassing uit de experimenteele genetica 

 moge het gebruik van de formule duidelijk maken. Er win 

 Baur (1914) beschouwt een geval, waarbij een muizen- 

 populatie ontstaat uit 6 ouders n.l. : 



2 c^ AA 2? A A Ic^Aa 19Aa. 

 komt er toe, na tabellarische berekening, voor de ver- 

 houding in de Fj te vinden (bij gelijke waarschijnlijkheid 

 van de paringen): 



AA : aa : Aa = 25 : 1 : 10. 

 Uit de formule volgt onmiddellijk: 



AA = (S + 2R)- = (1 + 2 X 2)- = 25 : 

 aa = (S + 2T)~ - (1 + 2 X 0)~ = 1 : 

 Aa = 2(S + 2R) (S + 2T) = (2 X 5 X 1) = 10. 

 Baur merkt op dat deze verhouding constant blijft in 

 de volgende generaties. Het bewijs volgt uit bovenstaande 

 afleiding van de formule. 



In tegenstelling met het zooeven behandelde geval staan 

 de populaties met meer dan èén genotypisch verschil. 

 Hierbij blijft de verhouding van de componenten (op een 

 enkele uitzondering na) niet constant. 



