92 



en dus meer kans heeft hier als adventief op te treden, 

 dan de Eng. Indische Tr. biflorus. 



Panicum occidentale Scribn» 



Ook dit jaar bracht een nieuwe Panicum-soort als 

 adventiefplant in de Nederlandsche flora en 't merk- 

 waardigste is, dat het een overblijvende soort is. Zij 

 behoort tot de groep der Lanuginosa, welke groep soorten 

 bevat, die meerendeels behaard zijn (soms buitengewoon 

 sterk zooals P. praecocius) tot zelfs de ligula's zijn dicht 

 harig; de bladen zijn smal en de aartjes klein met 

 5 — 7-nervige bovenste kelkkafjes. In oudere Amerikaansche 

 flora's treft men alle soorten, die men tegenwoordig tot 

 deze groep rekent, aan onder P. pubescens Lam. of Michx. 

 Nu is P. occidentale wel de minst behaarde van deze 

 groep, doch bezit, evenals vele meerjarige Panicums, duidelijk 

 te onderscheiden voorjaars- en najaarsvormen. De 4 

 exemplaren, die wij te Nunspeet op een afvalterrein achter 

 het interneeringskamp aantroffen, zijn voorjaarsvormen, die 

 juist begonnen zijn een winterrozet te maken van korte, 

 breede, bijna kale bladen. De stengels fen stengelbladen) 

 zijn opvallend licht geelachtig groen, ongeveer 40 cM. 

 hoog, slank, opstijgend en bijna niet vertakt, met korte 

 onderste internodiën. De scheeden der onderste bladen 

 zijn behaard, die der bovenste bijna kaal, doch de knoopen 

 vertoonen nog sporen van een vroeger aanwezig haarkleed. 

 De ligula is behaard en 3 — 4 mM. lang. De bladen zijn 

 stevig, staan naar boven, soms tegen den stengel aan- 

 gedrukt, aan onze exemplaren niet langer dan 8 cM. 

 en hoogstens 7 mM. breed, toegespitst aan den top en 

 afgerond aan den voet, bijna geheel kaal, slechts aan de 

 bovenzijde en langs den rand met eenige lange haren. De 

 arm- en losbloemige pluimen steken ver boven de bladen 

 uit, zijn ongeveer 8 cM. lang en 6 cM. breed met haar- 



