96 

 Trisetum flavescens P. B» 



De in ons land waargenomen vormen van deze zeer 

 polymorphe soort behooren alle tot de ondersoort Tr. pra- 

 tense Pers., gekenmerkt door een kaal vruchtbeginsel 

 terwijl het grootere tweede kelkkafje tot boven het midden 

 breeder wordt en daar spits toeloopt. 



De bladscheeden zijn meestal behaard, de onderste zelfs 

 fluweelachtig of viltig. De hiertoe behoorende planten 

 worden saamgevat onder de var. villosum Celakovsky. 

 Naar de kleur der aartjes wordt dan verder onderscheiden 

 een f. lutescens Aschs. waarbij de kafjes groengeel tot 

 glanzend goudgeel zijn en een f. variegaium Aschs. waarbij 

 de kelkkafjes donkerviolet en de kroonkafjes violet gestreept 

 zijn. Deze laatste vorm schijnt speciaal eigen te zijn aan 

 de Z.-Limburgsche krijtheuvels (wij bezitten ze o.a. in 

 fraaie donker-paarse exemplaren van Bemelen en Eys) 

 doch komt ook elders verspreid voor, meest op zonnige 

 plaatsen. Tot deze var. vatiegatum brengen Aschs. en 

 Graebner nog een subvar. putpurascens, welke zij als 

 volgt beschrijven: „Rispe gross, sehr vielahrig, dicht, die 

 starksten Aeste mit bis 6 grundstandigen, ziemlich kurzen 

 Zweigen, daher die Aehrchen fast geknauelt erscheinend. 

 Aehrchen klein, nur 5 mM. lang." = Tris. flavescens put- 

 purascens Arcangeli. Slaat men echter ArcangeU's Com- 

 pendio della Flora Italiana p. 779 op, dan vindt men 

 slechts: „3. purpurascens {D. C): spighette violaceo 

 dorate, scure, nitide.", dus een beschrijving, die men 

 synoniem mag rekenen met de variegatum Aschs. 

 Rouy (in Flore de France XIV p. 140) vermeldt niet de 

 variegatum Aschs., doch wel de purpurascens Arcangeli: 

 „tiges plus gazonnantes; feuilles bien plus larges; épillets 

 de 6 — 7 mm., luisants, panaches de blanc, de jaune et de 

 rouge. Wij zullen dus hier wel te doen hebben met een 

 der vele in den Synopsis voorkomende modificaties der 



