102 



geslacht weer met één vermeerderd is. Afkomstig uit 

 Californië, is het zaad wellicht meegekomen met een 

 zending Amerikaansche goederen (fruit?) voor de geïnter- 

 neerde Belgen bestemd, zoodat ook wij, zij het dan een 

 kleine, „oorlogsflora" gevonden hebben. (Dat deze enkel 

 uit grassen bestond, is niet te verwonderen, daar het terrein 

 als stortplaats gebezigd werd, zoodat plantengroei alleen 

 maar mogelijk was op enkele smalle strookjes, tegen 

 een heg). In Piper: North~ American species of Festuca 

 vindt men een goede beschrijving: 



Stengels rechtopstaand, enkelvoudig of enkele tot een 

 kleine zode vereenigd, 20 — 50 cM. hoog, kaal, meest 

 3-knoopig. Scheeden kaal of zacht behaard, de onderste 

 zoolang als de stengelinternodiën, ligula zeer kort, vliezig, 

 afgeknot; bladen smal lijnvormig, vlak of een weinig en 

 dan losjes ingerold, 2 — 10 cM. lang. Pluim 5^ — 12 cM lang, 

 met alleenstaande takken, die evenals de aartjes naar alle 

 zijden uitstaan en zelfs teruggebogen zijn. Aartjes 1 — 3 

 bloemig, 5 — 7 mM. lang. Kelkkafjes glad, het onderste 

 puntig 1-nervig, 2,5 tot 4 mM. lang, het bovenste lancet- 

 vormig, spits, 3-nervig, 4,5 tot 5 mM. lang. Onderste 

 kroonkafje convex, van boven 3-nervig, glad of een weinig 

 ruw, 4,5 tot 6 mM. lang, toegespitst in een ruwe, ge- 

 woonlijk 5' — 8, soms tot 12 mM. lange naald; bovenste 

 kroonkafje lancetvormig, de 2 ruwe nerven elkaar in den 

 top ontmoetend, met omgebogen randen. 



De plant onderscheidt zich direct van onze inlandsche 

 Vulpia's door de naar alle zijden op korte steekjes staande 

 aartjes en gelijkt nog het meest op armoedige exemplaren 

 van F. Dertonensis A. et G. Deze heeft echter veel 

 grooter aartjes (4 — 5 bloemig en 12 mM.) maar heeft met 

 F. reflexa het kale, glanzende, bovenste deel van den 

 stengel gemeen. 



S c r i b n e r (in Beal, Grasses N.-Am. 2 : 596) beschouwde 

 haar als de var. pauci flora van F, microstachys Nutt. 



