104 



Deze laatste soort vermeldden wij in Kruidkundig 

 Archief 1912, p. 87, van Vlaardingen (det. E. Hackel), 

 doch konden geen beschrijving of afbeelding machtig 

 worden. In het boven geciteerde werk van Piper 

 vinden wij echter wel een beschrijving, die wij hier over- 

 nemen: 



' Stengel rechtopstaand, glad, 20 tot 50 cM. hoog, 2- of 

 3- knoopig; scheeden glad of zacht behaard, de onderste 

 ongeveer even lang als de stengelinternodiën ; ligula bijna 

 ontbrekend; bladen vlak of los ingerold, smal lijnvormig, 

 kaal of zacht behaard, 3 — 10 cM. lang. Pluim rechtop- 

 staand, 4 — 10 cM. lang, de alleenstaande takken en de 

 aartjes ten slotte uitstaand; aartjes 1 — 3 bloemig, 5 tot 

 7 cM. lang; kelkkafjes ongelijk, de onderste spits, 1-nervig, 

 3 — 4 mM. lang, de bovenste lancetvormig, 3-nervig, 4 tot 

 5 mM. lang; onderste kroonkafje lancetvormig, convex 

 4 — 6 mM. lang, zacht behaard, toegespitst in een ruwe 

 naald, die even lang is of iets korter; bovenste kroonkafje 

 spits, ongeveer even groot als het onderste. 



Uit deze beschrijving (Nut tall in Journ. Acad. Phil. 

 n. s. I; 187, 1847) blijkt duidelijk, dat F. microstachys en 

 F. reflexa weinig verschillen; slechts de onderste kroon- 

 kafjes, die bij F. reflexa kaal en bij F. microstachys 

 behaard zijn en de kortere naalden der laatstgenoemde 

 soort, vormen onderscheidingskenmerken, die bruikbaar 

 zijn. Volgens Europeesche gewoonte zouden beide soorten 

 te zamen met F. eastwoodae Piper slechts als variëteiten 

 of ondersoorten beschouwd worden. De N. Amerikaansche 

 soorten (welke hier, daar ze eenjarig zijn, allicht adventief 

 kunnen optreden) kunnen dan als volgt onderscheiden 

 worden: 



A. Takken van de korte pluim uitstaand, (de sterkste 

 meest met een kort haarpluimpje aan den voet). 

 a. Aartjes 3 — 5 bloemig, alleen de hoofdtakken der 

 pluim divergeerend. 



