108 



die men door één scherp kenmerk kan afscheiden. Vgl.: 

 „There are scarcely any of our species that do not show 

 intermediate forms. In some instances, of course, these are 

 much more numerous than in others. The subgenus Cera- 

 tochloa presents the most numerous and perplexing forms. 

 These seem to be largely due to the wide distribution 

 and varied climatic and physiographic conditions under 

 which they are found." {Shear. I.e. pag. 10). Wil men in 

 den chaos van vormen eenige orde brengen (al is het dan 

 voorloopig een kunstmatige orde) dan is het noodig eenige 

 typen te onderscheiden en de overige vormen daar omheen 

 te rangschikken. Nu plaatst Shear Br. marginatus in 

 het centrum der Noord-Amerikaansche soorten van het 

 subgenus Ceratochloa. Br. unioloides daarentegen is een 

 plant uit Centraal- en Zuid-Amerika en is daar zoo 

 vormenrijk, dat Arechavaleta (in Las Gramineas Uruguayas) 

 zelfs niet tot een beschrijving van variëteiten wil overgaan 

 en een natuurlijke indeeling der verschillende vormen, 

 waarin ze optreedt, boven zijn bereik acht. Neemt men 

 nu Br. marginatus als Noord-Amerikaansch, Br. unio- 

 loides als Z.-Amerikaansch „type" aan, dan zijn deze typen 

 gemakkelijk te onderscheiden: 



Br. marginatus 



overblijvend. 



bladen stevig, ruw op 

 't gevoel, beiderzijds met 

 lange haren. 



stengel tot in den pluim 

 behaard. 



pluim smal met samenge- 

 trokken korte, ongelijke aan- 

 gedrukte takken. 



aartjes over de geheele 

 oppervl. wollig behaard. 



Br. unioloides 



1 jarig. 



bladen slap, kaal of bijna 

 kaal. 



stengel kaal. 



pluim pyramidaal met 

 lange afstaande takken. 



aartjes kaal. 



