109 



kroonkafjes met een tot 7 kroonkafjes gepunt of met 



mM. lange naald | 1 tot 2 mM. lang naaldje, sterk 



generfd naar den top toe. ^) 



Nu varieert Br. unioloides in al de opgegeven ken- 

 merken, maar een plant, die tegelijkertijd al die variatie's 

 vertoonde, is ons niet bekend, 't Lijkt ons dus gewenscht 

 althans voorloopig beide soorten gescheiden in de flora's 

 op te nemen. 



Brachypodium pinnatum P.B. 



Daar de Nederlandsche vormen dezer soort nog onvol- 

 doende bestudeerd zijn, geven wij hier slechts enkele 

 opmerkingen naar aanleiding van de indeeling in den 

 Synopsis van Aschs. en Gr. p. 633 etc. Voor ons land 

 komen slechts in aanmerking 1° de var. vulgare Koch met 

 ruw- of wollig behaarde aartjes. De bladen zijn alle vlak, 

 de aartjes 1 — P/s cM. lang, recht of iets gekromd, de 

 onderste scheeden zachtharig, de bovenste kaal of kort 

 rugwaarts ruw. In zijn 3er Beitrag zur Phanerogamenflora 

 von Böhmen, onderscheidt Domin een var. uillosissimum, 

 waarop wij hier de aandacht willen vestigen. De diagnose 

 luidt: „differt a forma typica vaginis omnibus pilis longis 

 patentibus dense moUiter villoso-hirsutis." „De planten 



^) Deze nervatuur valt vooral aan gedroogde exemplaren goed waar 

 te nemen. Eigenaardig is het, dat onze exemplaren der var. parviflorus 

 Kloos il.c. p. 170) die nervatuur niet vertoonen. Ook de kelkkafjes zijn 

 zoo zwak generfd, dat de nerven slechts bij sterke vergrooting te zien 

 zijn. Ook de var. lanceolatus Kloos (I.e. 173) is slechts zwak generfd. 

 Bovendien wijken beide „variëteiten" van de overige aldaar beschreven 

 vormen af door den vorm van het aartje. Meestal steken de punten 

 der kroonkafjes sterk buiten den hoofdvorm van het aartje uit. Bij de 

 genoemde var. is dit niet zoo. De bloemen zijn kleiner, zitten dichter 

 op elkaar en de punten der kroonkafjes hebben dezelfde richting als het 

 aartje; o.i. zijn beide var. nauwer verwant, dan uit de geciteerde in- 

 deeling blijkt. 



