no 



moeten door de dichte, afstaande beharing van alle blad- 

 scheeden (ook van het bovenste halmblad) en door de 

 dichte zachtharige bladsprieten zeer opvallen, daar het 

 witte, afstaande baarkleed ook langer en dichter is dan 

 bij sterk behaarde, typische vormen. (Die bezitten ook wel 

 lang behaarde onderste scheeden, maar de bovenste zijn 

 steeds kaal, glad of rugwaarts ruw). Daarentegen is de 

 beharing der aartjes nauwelijks sterker dan bij de „type." 



2^. de var, caespitosum Koch (1837) = Bromus gracilis 

 Leyss. (1761) = Triticum gracile D.C. (1805) — Bromus caes- 

 pitosus Host (1809) = B. pinnatum var. |S et 7 (excl. syn.) 

 Gaud. Fl. helv. 1.306 = Bromus fragilis Hall. = B. pinnatum 

 var. gracile Posp. 1897: Aschs. et Graebn. Syn. II 633. 



In hun „Revision des Graminées de l'Herb. de Halier f. 

 wijzen Hackel en Briquet er op, dat de var. 7 

 van Ga u din slechts een eenvoudige vorm is der var. 

 caespitosum, „Les synonymes cités par Gaudin se rappor- 

 tent par contre a la var. rupestris (Host) Reich. Il est 

 vrai que Koch. (Syn. Ed. 2. p. 944) suivi par Aschs. 

 et Graebn. (Syn. II. 634). assimilent la var. {'j de Gaudin 

 a la var. rupestre, mais nous ne trouvons pas dans la 

 diagnose de Gaudin, ni dans les plantes de l'herbier Halier f. 

 les elements prouvant cette synonymie." Vandaar dat 

 Hackel en Briquet volgens art. 49 der Régies de la 

 Nomencl. den naam van Koch weder vooropgesteld hebben. 



't Lijkt ons zeer waarschijnlijk, dat de hierboven be- 

 sproken vormen ook in Z. Limburg te vinden zijn. 



Lolium multiflorum Lam. 



Op de zomerexcursie der N. B. V. troffen wij op een 

 bleekveld te Helvoirt een exemplaar dezer soort aan in de 

 m. brachypodiata Stebl. u Schrot., waarbij eengroot 

 deel der aartjes op tot 2 cM. lange steekjes zaten. Deze 

 afwijking was in ons land nog niet gevonden. 



December 1918. JANSEN en WACHTER. 



