121 



16 y- lang, 2 tot 3 y breed. Paraphysen in verhouding 

 tot de asci forsch, geleidelijk naar boven verdikt, gesep- 

 teerd, aan den top 3 — 4 y breed. 



Op afgevallen naalden van Coniferae, Oct., Nov. 



Microscopisch onderscheidt deze soort zich, 

 behalve door de smal spoelvormige sporen, 

 vooral door de forsche, naar boven geleideUjk 

 verbreede paraphysen. Massee zegt van deze, 

 dat zij slank en aan den top verdikt zijn, waar- 

 mee zijn teekening ook overeenkomt. Durand 

 beschrijft ze echter als boven en bij al het 

 onderzochte materiaal vond ik ze eveneens zoo. 

 Massee en Rehm onderscheiden nog de 

 soorten cucullata en pusilla. waarvan de 

 eerste op Pinus-, Picea- en Afe/esnaalden, de 

 Ascus, sporen en laatste alleen op Pmusnaalden zou voorkomen, 

 paraphysen van y^^^^^^ ^j^dt het echter waarschijnlijk, dat 

 pusilla slechts een kleinere vorm van cucullata 

 is; te oordeelen naar het buitenlandsche mate- 

 riaal, dat ik van pusilla zag, lijkt dit mij ook 

 niet onwaarschijnlijk. 



3. Mitrula sclerotipes, BouD., Buil. Soc. 

 bot. Fr. 24: 309 (1877); id.. Icones Mycol. 3: 245; Cooke, 

 Mycogr.: 220; Massee, Ann. Bot. 11: 278; N. K. Arch. 

 3, II: 202; OuDEM., Catal.: 327; Sacc. Syll. 8: 35. 



Afbeeldingen: BouD., Buil. Soc. bot. Fr. 24, pi. 4, 

 f. 5; Icones Mycol., 3, tab. 428; CoOKE, Mycogr. f. 370. 

 Vruchtlichamen klein, 1.5 a 2 cM. lang, geelroestkleurig. 

 Fertiel gedeelte verlengd-knotsvormig, korter dan de steel, 

 meestal een weinig samengedrukt, met een smallen vrijen 

 rand van den steel afgescheiden; vleesch wit of geelroest- 

 kleurig. Steel uit een sclerotium ontspringend, meestal 

 onvertakt, somtijds in tweeën of drieën vertakt, van 

 dezelfde kleur als de knots. Asci spoelvormig (volgens 

 Massee smal-knotsvormig) 45 tot 50 y- lang, 5 tot 7 y- 

 breed (volgens M. 4 tot 5 y), met versmalden top. Sporen 8, 



Fig. 2. 



Mitrula cucullata, 

 geteekend naar 



materiaal uit 

 Wassenaar, 1889 

 (herb. Bot. Ver.) 



750 X vergr. 



