140 



gevoord en geplooid met ingerolden, dikwijls gegolfden 

 rand, 1 — 2 cM. breed, okergeel, dikwijls met een groen- 

 achtige of olijf kleurige tint, in drogen toestand bijna zwart; 

 steel geel, rond of eenigszins samengedrukt, recht of ge- 

 bogen, tot 1 cM. dik, gewoonlijk naar boven een weinig 

 dunner, aan de basis dikwijls meerdere samen vergroeid, 

 met kleine schubjes bedekt, soms met ingezonken groene 

 korreltjes; asci smal, cylindrisch-knotsvor- 

 mig, 90— 200 (volgens DuRAND 130— 160) y- 

 lang, 9 — 12 breed, mét versmalde afge- 

 ronde toppen; geen blauwkleuring met 

 jodium; sporen 8, van boven 2-, beneden 

 1-rijig in de ascus, kleurloos, spoelvormig, 

 met stompe of bijna spitse uiteinden, recht 

 of gekromd, 17 — 28 * 4 — 6 y-, aanvanke- 

 lijk 1-cellig, vervolgens met 3 — 8 olie- 

 druppels, tenslotte met 3 — 7 onduidelijke 

 dwarswanden; paraphysen draadvormig, 

 meestal vertakt, de toppen knots- tot 

 peervormig verdikt, kleurloos of een wei- 

 nig groenachtig; door een vormlooze 



Fig. 11. substantie samengekleefd. 



Ascus, sporen enTii.i f^^j 



paraphysen van ^^ bosschen tusschen mos of rottende 



Leotia lubrica; spo- bladeren. Najaar. 



ren naar ^^empl. j^^ ^^^ j^^j ^^ eenige vrij algemeene soort 



V. L.) 750Xvergr. ; der Geoglossaceae, zeer uiteenloopend ten 



ascus en paraphy- opzichte van vorm en kleur. Van deze soort 



sen naar ex. uit .. i n j l i. j- 



Oud F neerl exs • ^^'^ verscliillende vormen beschreven, die 



286 (herb. bot. ver. ) microscopisch niet verschillen en alleen bij 

 375 X vergr. jg versche exemplaren aan kleur en vorm te 



onderscheiden zijn. 

 DuRAND twijfelt of ook niet Leotia marcida identisch is en 



LiND in Danish Fungi noemt Leotia lubrica als synoniem van 



Leotia marcida. 



9. Cudoniclla Sacc, Syll. 8: 41 (1889); Rehm. Kr. FL 



3: 1166. 



