147 



V cornuta mihi. De zijdelingsche, buitenste perigoon 

 blaadjes hebben een naar achteren uitstekend gedeelte. 



- immaculata mihi. Lip ongevlekt. Bergen, Oostkapelle. 

 Bij nader onderzoek zullen vele vormen ook op andere 

 plaatsen gevonden worden. 



O. Morio groeit in de duinen veel in gezelschap van 

 andere orchideeën, Pirola minor en Lotus corniculatus; in 

 weilanden veelal met Ophioglossum vulgatum. 



O» militaris L. (syn. O. Rivini Gouan). Op half- en 

 onbeschaduwde kalkgronden, bijna uitsluitend op het ter- 

 tiair in Zuid-Limburg (op den St. Pietersberg is een kleine, 

 maar zeer talrijke groeiplaats), doch daar ook geen alge- 

 meene plant en dikwijls niet bloeiend wanneer het struik- 

 gewas nogal dicht opgeschoten is. Bij Velsen is in 1900 

 1 ex. gevonden, een bijna even raadselachtige vondst als 

 die van Platanthera montana aldaar (zie Blz. 151). In 

 Heukels wordt Breda nog genoemd. Voor 1610 (Pelletier) 

 misschien op Walcheren gevonden, wat in verband met 

 het voorkomen van Ophrys muscifera en Platanthera 

 montana aldaar niet onmogelijk is. De in den Prodromus 

 genoemde var. foliis maculatis (Geböschke 1904) blijkt 

 O. mascula te zijn. De Albino is op den St. Pietersberg 

 gevonden, benevens bleeke, bijna witte vormen. Groeit 

 dikwijls in gezelschap van Ophrys muscifera, Polygala 

 vulgaris en (hoewel niet in ons land opgemerkt) Ophio- 

 glossum vulgatum. 



O. purpurea Huds (syn. O. fusca Jacq.) Op min of 

 meer beschaduwde plekken, weiden en boschranden op 

 kalk, in ons land nog zeldzamer dan de vorige soort. 

 Behalve een vondst bij Wassenaar komt deze alleen in 

 Zuid-Litpburg voor en is ook daar nog geen algemeene 

 plant. Bij Wijlre zou de bastaard met O. militaris 

 (O. hybrida Boenningh.) gevonden zijn. 



O. mascula L, Half- of onbeschaduwde, min of meer 

 kalkhoudende plekken, door geheel Europa algemeener 



