159 



stengels en takken bij Galeopsis zeer frappant gevonden. 

 Zonder zich te bekommeren over de beteekenis dezer 

 verdikkingen, gebruikten zij dit kenmerk als basis van 

 indeeling, en zulks zeer terecht. Het al of niet aanwezig 

 zijn dezer verdikkingen gebruikte Linnaeus in zijn be- 

 schrijvingen ^) en zijn voorbeeld is door bijna alle latere 

 systematici gevolgd. Alleen deRochebruneenSavatier") 

 beschouwden dit kenmerk als waardeloos, daar dit ken- 

 merk volgens hen een specifieke eigenschap zou zijn van 

 het geheele geslacht Galeopsis. Bij deze schrijvers vinden 

 we verder een geheele tirade, dat de meest algemeene 

 planten het minst bestudeerd zijn en dat 't meerendeel der 

 auteurs maar van hun voorgangers overschrijven zonder 

 de feiten te onderzoeken. De aanduidingen van genoemde 

 heeren missen echter eiken grond en zijn absoluut foutief. 

 Een eenvoudige microscopische doorsnede dezer verdikkingen 

 toont dadelijk een geheel anderen bouw door 't voor- 

 komen van zeer eigenaardige luchtkanalen in het coUen- 

 chym onder de epidermis, afgezien van 't feit, dat die 

 verdikkingen een bijzondere physiologische beteekenis 

 hebben als bewegingsorgaan. ^) De door de oudere floristen 

 en systematici instinctmatig gemaakte indeeling blijft dan 

 ook . de eenige juiste voor 't geslacht Galeopsis en elke 

 plant uit dit genus is ook in fragmenten steeds zeker tot 

 een der beide afdeelingen te brengen. De planten, waarbij 

 onder de knoopen de genoemde verdikkingen (Briquet 

 noemt ze „renflements moteurs") voorkomen, behooren tot 

 de groep Tetrahit, waar ze ontbreken hebben we de groep 

 Ladanum. Deze indeeling blijkt verder ook systematisch 



M Linné, Species planfarum Ed. I, [1753], p. 579. 



2) De Rochebrune et Savatier, Catalogue raisonné des plantes 

 phanérogames croissant spontanément dans Ie département de la 

 Charente, [1860], p. 168. 



^) Hugo de Vries (in H. T hiel' s Landivirthschaftliche Jahrbücher); 

 Ueber die Aufrichtung gelagerten Getreides, [1880], t. IX, pp. 498—499. 



