160 



van hooge waarde te zijn, daar beide groepen in de wijze 

 van inplanting der haren karakteristieke verschillen op- 

 leveren, waarover straks meer zal worden gezegd. Eigen- 

 aardig is verder, dat bij de sectie Tetrahit onder de verdikte 

 knoopen zich dikwijls adventiefwortels ontwikkelen, welke 

 de planten steviger kunnen bevestigen. Is nu de indeeling 

 in twee groepen geheel duidelijk geworden, dan vinden 

 we dat er van de vijf soorten uit dit geslacht, welke in 

 Nederland voorkomen, twee behooren tot de sectie 

 Ladanum, nl. Galeopsis Ladanum L. en Galeopsis dubia 

 Leers iochroleuca), en drie tot de sectie Tetrahit, nl. 

 Galeopsis Tetrahit L., Galeopsis pubescens Bess, en 

 Galeopsis speciosa Mill, (versicolor). In dit resumé zal ik 

 de verschillende vormen dezer soorten voor ons land 

 nagaan. 



Boven is reeds gesproken over de haren bij Galeopsis. 

 Delbrouck ^) heeft 't eerst gewezen op de lange 3 — 4- 

 cellige haren van Galeopsis Tetrahit, welke ontstaan, 

 doordat een opperhuidscel zich tangen tiaal deelt; terwijl 

 de bovenste aldus gevormde cel uitgroeit en door tangen- 

 tiale deelingen een meercellig haar oplevert, gaat de 

 onderste cel voort zich overlangs te deelen. De alsdan 

 gevormde cellen gaan zich om het haar heen welven en 

 vormen ten slotte daaromheen een trechtervormig kussentje. 

 Dit kussentje is ten slotte ook met het bloote oog waar- 

 neembaar. Schmidt -) spreekt hier van een ,, celgordel". 

 Bij alle soorten uit de groep Tetrahit komt zulk een 

 celgordel voor, terwijl deze geheel ontbreekt bij de sectie 

 Ladanum, waar de haren een normale inplanting hebben. 

 Galeopsis pubescens neemt onder de soorten van ons 



^) Delbrouck, Die Pflanzenstacheln iHanstein Bot. Abhandl. 

 aus dem Geblete der Morphologic und Physiologie, [1875] t. II, Heft IV. 



^) C. Schmidt, Vergleichende Untersuchungen über die Behaacung 

 der Labiafen und Boragineen, [1888], Rybnik, pp. 30 — 32. 



