162 



bindende mtermediaixe vormen. Zi-'n verhandeling is veel 

 minder duidelijk dan die van Cr é pin, en ~ijn waarnemingen 

 zijn op sommige punten onjuist. 



De Ga/eop5ï5-soorten -ijn steeds eenjarig, en al of niet 

 vertakt. Ter onderscheiding van vele vormen is vooral 

 het blad van belang. De bladvorm is bij de diverse soorten 

 zeer variabel, zeer breed en dan dikwijls met afgeronden 

 voet of smaller met wigvormigen voet, tot zelfs lijnlan- 

 cetvormig, in 't laatste geval dikwijls zonder tanden. Ze 

 zijn zeer sterk behaard tot viltig of geheel kaai. soms met 

 omgerolden rand. \"oor de beschrijving der verschillende 

 soorten en variëteiten mogen alleen (evenals bij 't zoo 

 vormenrijke geslacht Chenopodium -' gebruikt worden de 

 middelste stengelbladen van den hoofdstengel of der groote 

 zijtakken en nimmer mogen daarbij die bladen beoordeeld 

 worden, welke bloemen in de oksels dragen. De bladen 

 der schijnkransen hebben vaak een geheel afwijkenden 

 vorm en zijn voor de verschillende vormen niet typisch. 

 Zeer duidelijk wordt hierop door Kirchhof f gewezen. ■) 

 De stengel is bij onze soorten altijd min oi meer vierkant, 

 groen, doch dikwijls ook rood gekleurd of in de lengte 

 rood en groen gestreept lO. Ladanum). Bij de sectie 

 Tettahii zijn de stengels en de knoopen dikwijls rood 

 gekle'urd. de verdikkingen onder de knoopen blijven dan 

 echter groen. Het omgekeerde is zeldzaam. De bloeiwijzen 

 bestaan uit schijnkransen en de bloemen zijn. zooals bij 

 alle Labialen, geplaatst aan 't eind der secundaire as: alleen 

 teratologisch komt het voor. dat ze zitten op de primaire 

 as. Elke schijnkrans heeft een centrale bloem en aan beide 

 zijden daarvan twee zijbloemen enz. De bloeiwijze is dus 

 een dichasium. Elke bloem heeft twee schutblaadjes en 



^) A. Ludwig. in Ascherson und Graebner Synopsis. V. 

 pag. 37. 



^ A- Kirchhoff. De Lahiatamm organis oegetatwis commentariam. 

 anatomico-morphologicnm. Bonn [1&61]. 



