165 



bloemen over elkaar gevouwen slippen hadden en meel- 

 draden, die dicht bij den stijl gedrongen en evenals deze 

 geheel in de bloem gesloten zaten, doch met goed ont- 

 wikkeld pollen en vrucht. „Tous ces caractères accusent 

 une cleistogamie prononcée" zegt hij. Toch is naar zijn 

 meening deze cleistogamie evenals de door Moewes 

 gevonden gynodioecie nog zeer twijfelachtig, juist omdat 

 bij het geslacht Galeopsis zoo groote onregelmatigheden 

 bij de ontwikkeling der bloemen voorkomen. 



De Galeopsis soorten groeien meestal gezellig, die der 

 sectie Ladanum veelal op droge of zandige plaatsen, die 

 der sectie Tetrahit meer op beschaduwden grond onder 

 en langs kreupelhout, doch ook op akkers. Ze bloeien 

 van Juli tot einde September, sommige soorten der Tetrahit 

 groep dikwijls tot het invallen der vorst. Galeopsis dubia 

 (ochroleuca) wordt ook als zeekustplant vermeld, doch 

 zeer eigenaardig is het, dat bij deze halophilevorm geen 

 dikker worden der bladeren optreedt, zooals bij zoovele 

 zeekustplanten het geval is; integendeel worden hier de 

 bladen dunner. ^) Ik heb deze soort niet levend gezien 

 van onze zeekusten en hoop dat zij, die deze plant langs 

 onze kusten aantreffen, haar op dit kenmerk eens willen 

 nagaan. -) 



§ 2. Algcmeene floristiek en systematiek. 



Het tegenwoordige standpunt der systematiek neemt 

 zeven soorten aan uit 't geslacht Galeopsis, welke soorten 

 beperkt zijn tot 't gebied der Oude Wereld, nl. Europa, 



^) Schim per, Die indo-malayische Stvandflora, (Bot. Mittheil. aus 

 den Tropen, III), Jena, [1891], p. 21. 



"-) Onder verschillende overigens typische exemplaren door van 

 den Bosch op Zuid- Beveland verzameld trof ik één plant aan met 

 zeer dunne, donkergroene bladen, welke plant dus overeenkomt met het 

 bovengezegde. Op deze plant kom ik bij de bespreking van Galeopsis 

 dubia terug. 



