166 



Siberië, Altaïgebergte, Transcaucasië en Klein-Azië. In 

 N. -Amerika zijn enkele soorten aangevoerd waargenomen. 

 Van deze zeven soorten zijn er vijf bij ons aangetroffen 

 (zie pag. 160). Deze zeven soorten, welke we als zeven 

 vormengroepen aannemen, zijn goed gekarakteriseerd en 

 niet verbonden door intermediaire vormen van niet-hybriden 

 oorsprong. Volgens Hackel en Briquet zijn deze 

 groepen dus soorten. ^) Hagen a, ^) Desétangs^) en 

 Briquet *) hebben verschillende soorten en vormen (een 

 15-tal) gecultiveerd en ze volkomen constant bevonden. 

 Zoo cultiveerde Hag en a de ook bij ons voorkomende 

 Galeopsis bifida Boenningh. Voor ons land zijn ook 

 van belang de cultuurproeven van Briquet met Galeopsis 

 Ladanum var. orophila en var. calcarea, welke twee 

 variëteiten, die in Zuid-Limburg voorkomen, constant zijn 

 bij uitzaaiing mits „en ayant soin d'éliminer les insect es 

 qui les croiseraient immédiatement". Hetzelfde kan gezegd 

 worden van Galeopsis Tetrahit var. arvensis en var. 

 silvesttis, welke beide variëteiten door mij zelf zijn gecul- 

 tiveerd. Volkomen typisch en goed kenbaar aan den blad- 

 vorm zijn deze twee vormen slechts daar, waar ze alleen 

 voorkomen. Komen ze echter in eikaars nabijheid voor 

 (wat bij ons zeer dikwijls 't geval is) dan doet zich 't ver- 

 schijnsel voor, waarop Briquet reeds wees, en dan lijkt 

 het alsof ze door tallooze overgangsvormen zijn verbonden, 

 zoodat 't niet moeilijk valt een reeks samen te stellen van 

 alle mogelijke tusschenvormen. Vele dezer intermediaire 



M E. Hackel, Monographia Festacarum Europaearum, [1882], 

 p. 44 en volg. 



]. Briquet, Les Labiées des Alpes maritimes, [1891], p. VIII. 



-) Hagena, Zur oldenburgischen Flora (Bot. Zeitung, XXI, [1863], 

 p. 387). 



■^) Desétangs, Note sur quelques plantes intéressantes (Buil. Soc. 

 Bot. de France, XXIII, [1876], p. 203). 



^) ]. Briquet, Monogr. p. 227.! 



