168 



Voor ons land heb ik tot nu toe alleen onderzocht 

 welke van de vastgestelde variëteiten der soorten voor- 

 komen en tevens gezocht naar intermediaire vormen. Gaan 

 we in 't kort die verschillende variëteiten der soorten even 

 na, dan vinden we in de twee ondergroepen Ladanum en 

 Tetrahit een zeen eigenaardig verschil in vormenrijkdom. 

 Bij de sectie Ladanum is Galeopsis dubia zeer weinig 

 vormenrijk in tegenstelling met Galeopsis Ladanum; bij 

 de sectie Tetrahit is 't precies zoo, daar Galeopsis Tetrahit 

 zeer vormenrijk, Galeopsis pubescens en Galeopsis ver- 

 sicolor daarentegen arm aan vormen zijn. Zelfs binnen 

 't gebied van één soort vinden we deze ongelijkheid in 

 vormgetal. Galeopsis Ladanum vervalt, zooals we zien 

 zullen, in twee ondersoorten (subspecies). De eene onder- 

 soort {angustifolia) nu is weer zeer rijk aan variëteiten, 

 de andere (intermedia) echter arm. Tot de subspecies 

 angustifolia behooren bij ons drie variëteiten, welke alle 

 drie goed zijn gekarakteriseerd. De variëteit orophila is 

 gekenmerkt door de lange kelktanden en naalden, ook 

 aan de schutbladen en heeft in Europa een meer zuidelijk 

 verspreidingsgebied. Ze is bij ons zeer zeldzaam waarge- 

 nomen. De tweede variëteit wordt Kerneri genoemd, ze 

 is in Europa algemeen verbreid en bij ons de meest 

 voorkomende vorm, waarin Galeopsis Ladanum optreedt. 

 Tusschenvormen tusschen deze twee variëteiten zijn bij 

 ons, gezien de zeldzaamheid der var. orophila, weinig te 

 verwachten. Verdere variëteiten in deze groep zijn de 

 variëteiten canescens en calcarea. Hier hebben we een 

 struikelblok voor de determinatie, want de echte variëteit 

 canescens, door Schuites ') in 1809 als soort beschreven 

 en later (1830) door Reichenbach ~) als variëteit tot 



') Schuites, Observationes botanicae no. 829 [1809] et Oesterreich's 

 Flora, t. IL p. 151 [1814]. 



'-) Reichenbach, Flora germanica excursoria, p. 322 [1830]. 



