176 



welke aan de buitenzijde recht of ten deele gebogen zijn 

 en een spitsen of gedeeltelijk stompen top hebben; tanden 

 ongeveer met tusschenruimten van 5 mM. Kelken door 

 aangedrukte haren grijsachtig, zeer zeldzaam met klierharen, 

 kelktanden vaak langer of eenige van hen korter dan de 

 kelkbuis, ongeveer 5 mM. lang, voorzien van een 1 — IV2 

 mM. lange witte naald. Schutbladen flink ontwikkeld, 

 dikwijls sterk teruggebogen en wit genaaid. 



Verbreiding: In Zuid- en Midden-Europa van Servië 

 tot Spanje en noordwaarts tot in Silezië en Thüringen; 

 zij bereikt hare Noordwestelijke grens aan de kust van 

 Frankrijk tot in Zuid-Engeland en België. Tot voor korten 

 tijd was van het voorkomen dezer variëteit in ons land 

 niets bekend, totdat zij in Zuid-Limburg op den St. Pie- 

 tersberg op aardappelakkers door mij werd ontdekt. Haar 

 voorkomen in Zuid-Limburg sluit zich geheel aan bij het 

 gebied, waarin deze variëteit in België is gevonden 

 (Verviers Lejeune). 



Maastricht, kalkakkers op den St. Pietersberg, 29 Juli 

 1913, leg. Henrard en Zandvoort in drie exemplaren, 

 doch eerst II 1916 als zoodanig door mij herkend. 



Eys, kleefaardeakkers 1917 leg. A. de Wever (een 

 exemplaar in diens herbarium). Ook onder de cultuur- 

 exemplaren van den heer de Wever uit zaad van planten 

 uit Eys bevindt zich een goed exemplaar dezer variëteit. 

 Ze zal bij Eys wel meer te vinden zijn. Ze is aldaar door 

 den heer de Wever aangetroffen in gezelschap dër 

 variëteit calcarea. 



2. Var. Kerneri Briquet, loco cit. p. 165 [1891) = 

 Galeopsis angustifolia et canescens Kern er, Sched. ad 

 fl. exsicc. austro-hung , nos. 943 et 944 non Schultes 

 (quae ^ varietas propria). 



Planten meest flink ontwikkeld (10—) 30—40 (—50) cM. 

 hoog, meestal zeer vertakt, behaard tot kaal wordend, 

 met uitgespreide takken en zeer verschillend lange inter- 



