35 



later zijn er tot nu toe, zoover ik weet, nog maar een 

 klein aantal soorten door Oudemans en Hugo de Vries 

 en door Mevr. Weber — van Bosse aan toegevoegd. Er 

 zijn echter zeker meer dan viermaal zooveel soorten 

 inlandsch. 



Op de excursie van 1919 heb ik enkele monsters 

 Desmidiaceeën verzameld op ongeveer dezelfde plekken, 

 waar ongetwijfeld Suringar ze destijds gevischt zal hebben, 

 n.l. het veen (laatste restjes van het Koningsven) bij den 

 Plasmolen, de plassenreeks aan den dijk bij Heumen en 

 de vennen bij de Willebrordus-Kapelruïne tusschen Hatert 

 en Overasselt. Op dezelfde plekken heb ik ook in 1917 

 en 1918 monsters verzameld en op Desmidiaceeën door- 

 gezocht. Een volledige lijst van de gevonden soorten kan 

 ik hier niet geven; die zou aanzienlijk meer dan 70 soorten 

 bevatten, maar een vergelijking met de lijst van Suringar 

 van 1873 is bijzonder interessant om de groote overeen- 

 stemming. Dit pleit wel voor de constantheid van de 

 vegetaties van deze algenfamilie, in tegenstelling met 

 de gangbare meening hieromtrent betreffende deze en 

 andere zoetwater-microörganismen en verwondert in dit 

 geval te meer, daar de eenige werkelijk Desmidiaceeën- 

 rijke van de bezochte plekken, het Koningsven bij den 

 Plasmolen, zeker door ontwatering en ontginning wel 

 sterk veranderd moet zijn sedert 1873. 



Van de 73 soorten van Prof. Suringar vonden we er 

 50 precies zoo weer, n.l.: 



Penium digitus (Ehr.) Bréb. (thans Netrium digitus 

 Itzigs. en Rothe); P. cylindrus; Closterium striolatum; CL 

 costatum; Cl. lunula; Cl. acerosum; Cl. lineatum; CL par- 

 vulum; CL rostratum. 



TetmemoTus granulatus; Pleurotaenium trabecula; PI. 

 baculum (Bréb.) de Bary (thans Docidium baculum Bréb.) 

 PI. crenulatum (Ehr.) Rab. (thans PI. nodulosum (Bréb.) 

 de Bary). 



