37 



turfvenen. Hetzelfde geldt in mindere mate voor Stau- 

 rastrum caspidatum en St. hystrix, die ook veel minder 

 zeldzaam zijn. 



Enkele andere vermiste soorten, als P. brébissonii Ralfs 

 (thans Cylindrocystis brébissoni Menegh.) en tot op zekere 

 hoogte ook Didymoprium gréviUei en Closterium leibleini zijn 

 algemeene vormen, die echter in hun optreden ephemeer 

 zijn; vooral de eerstgenoemde komt soms plotseling in 

 ontelbaar aantal bijeen voor en is kort daarna niet meer 

 te vinden, vooral daar deze soort een heel slecht onder- 

 scheidbare, eenvoudige staafjesvorm heeft. Van deze paar 

 soorten is het dus niet verwonderlijk, dat ze „toevallig" 

 in de nieuwe monstertjes niet en in het oude wel waren 

 aangetroffen. 



Dan blijven er een aantal namen, waarvan sterk ver- 

 moeden bestaat van foutieve determinatie : zeer veel soorten 

 zijn pas na 1873 critisch beschreven en vele opgesplitst. 

 Zoo is bijna zeker Prof. Suringar's opgave Cos. cristatum 

 Ralfs gegeven voor Cosm. monomazum var. polymazum 

 Nordst. een zeer zeldzame en bijzonder typische vorm, 

 welke juist in het Koningsven veel voorkomt; met Ralfs' 

 British Desmidieae determineerende, zou ieder deze als 

 cristatum opgeven. Volgens mijn idee accentueert deze 

 opgave juist sterk de overeenkomst, inplaats van het 

 verschil, tusschen de beide jaren! 



Hetzelfde geldt vermoedelijk voor Closterium setaceum 

 inplaats van Cl. kützingi en misschien ook voor Sphae- 

 rozosma excavatum inplaats van Sph. wallichii uit het 

 Koningsven, en wellicht nog voor enkele meer van de 

 weinige nog resteerende, moeilijk te beoordeelen soorten 

 van Cosmarium en Staurastrum. 



In dat geval zou dus de overeenstemming nog veel 

 grooter zijn dan ze reeds schijnt. 



J. HEIMANS. 



