57 



Kooiman, Kooper, Koperberg, Lam, Löhnis, 

 Luyten, Pinkhof, Roelants, Schoute, T. Schouten, 

 Simon Thomas, Sirks, Van Slogteren, Van Slooten, 

 Spruit, Stomps, Talma, Tammes, Versluys, De 

 Vries, Wachter, Went, Wiersma en Zij Is tra. 



De heer L. G. M. Baas Becking deed zijn aangekon- 

 digde mededeehng over afwijkingen aan Orchidéeënbloemen. 



1. Peloriteit bij Platanthera bifolia Rchb. 



In Juni 1916 vond ik bij Nijkerk een aantal pelorische 

 Platanthera's, die voor mij aanleiding waren de verschillende 

 gevallen van peloriteit bij Orchideeën in de literatuur na 

 te gaan. 



Masters (Plantteratology 1868) onderscheidt „regular 

 peloria" en „irregular peloria". Bij de eerste soort worden 

 de deelen, die de zygomorphie veroorzaken, niet gevormd, 

 bij de tweede in een aantal, dat overeenkomt met het 

 grondtal der bloem of een veelvoud daarvan. Beide vormen 

 kunnen zijn compleet of incompleet. De indeeling van 

 Masters laat ons bij Orchideeën geheel in den steek. De 

 deelen, die de zygomorphie veroorzaken, zijn toch zeer 

 talrijk (labellum, spoor, gynostenium, rostellum, etc). Daar 

 er in geen van de bekende gevallen zuivere actinomorphie 

 optreedt, is de indeeling van O. Penzig (1894) beter. 

 Deze onderscheidt 1) Labellumpelorie — alle petalen en 

 sepalen labeüiform; 2) Petaalpelorie — alle petalen en 

 sepalen petaliform. 



Deze twee vormen zijn te beschouwen als de laatste 

 actinomorphe termen van reeksen, die beide de normale 

 bloem als beginterm hebben. In gradatie worden de ver- 

 schillende kransen door de peloriteit aangedaan. 



De door mij gevonden vorm is een incomplete petaal- 

 pelorie. Sieger t (1848) beschrijft een dergelijke PI. bifolia 

 evenals Heinricher (1894); — Velenovsky (1905) 

 voor PI. viridis. Bij al deze vormen is slechts het perianth 

 pelorisch. 



