58 



Meestal zijn echter petaalpeloriën beschreven, waarbij 

 ook het androecium is aangetast door de actinomorphie. 

 Vormen, waarbij de 3 buitenste stamina zijn aangeduid, 

 beschrijven R. Brown (1867) en H. N. Ridley (1885). 

 Een geval waarbij alle 6 stamina vertegenwoordigd zijn 

 vonden we bij Buchenau (1871) over PI. montana. 



De eenige labellumpelorie, die ik beschreven vond, 

 (welke triandrisch was), is door Penzig bij Nervi gevon- 

 den, ofschoon Masters vermeldt, dat ze herhaaldelijk 

 voorkomen. 



Bijna alle planten worden beschreven als zwak van 

 uiterlijk en het is voor mij zeer waarschijnlijk, dat de 

 peloriën hier het gevolg zijn van een ziekte, die alnaarmate 

 ze de plant eerder aantast, een meer diepgaande veran- 

 dering in de bloemstructuur teweegbrengt. 



Het optreden van pelorische bloemen schijnt in verband 

 te staan met een gestoorde resupinatie. Behalve bij de 

 door mij gevonden planten, die niet of zeer weinig gere- 

 supineerd waren, kon ik dit in zes gevallen in de literatuur 

 controleeren. 



Deze feiten zouden de opvatting steunen, dat de bloem 

 ongevoelig is geworden voor de zwaartekracht en dat er 

 een „orgaan vormend enzym" (in den zin van Beyerinck) 

 verloren is gegaan. Dat dit enzym ontstaan kan tengevolge 

 van de zwaartekracht, sluit zich aan bij de theorie van 

 Czapek daaromtrent. Experimenteel is weliswaar zeer 

 gemakkelijk de resupinatie uit te sluiten — de vorm van 

 de bloem blijft bij ontwikkeling op de klinostaat dezelfde. 

 Dit vindt zijn oorzaak daarin, dat de bloem reeds pl.m. 

 een jaar tevoren . gevormd is. De oorzaak van de door 

 mij gevonden peloriën acht ik deze: 



1) Aangezien ik plm. 500 M. van de vindplaats der 

 Platanthera's in 1911 een pelorische Gymnadenia conopsea 

 vond, neem ik een uitwendige oorzaak aan; 



2) Deze oorzaak is hoogstwaarschijnlijk van parasitairen 



