68 



drukken, en aldus een ontkieming bevorderen. De heer 

 van den Bos heeft, in navolging van vroegere waar- 

 nemers, den invloed der zouten onderzocht; een ver- 

 snellende werking van nitraten en ammoniumzouten op 

 de ontkieming was aangetoond bij sommige zaden, die niet 

 in het donker, maar wel in het licht kiemen; het bleek 

 nu, dat ook bij zaden, die in het licht niet kiemen, een 

 dergelijke invloed der zouten zich kan doen gelden. Vooral 

 duidelijk was die invloed bij zaden, die van te voren, in 

 drogen toestand, langeren tijd aan het licht blootgesteld 

 waren geweest, en dientengevolge zelfs in het donker 

 zeer slecht kiemden. Organische stikstofverbindingen zijn 

 onwerkzaam, rhodaankalium evenwel bleek een zeer krach- 

 tige versneller te zijn. Daar deze stof zich gemakkelijk laat 

 opsporen, kon worden nagegaan of zij in de zaden binnen- 

 dringt. Dit is inderdaad het geval, zoodat door deze proeven 

 geen steun wordt verleend aan de opvatting, die de 

 werking der zouten aan een verandering van de zaadhuid, 

 en niet aan een prikkelwerking op de kiem, wil toeschrijven. 



Vervolgens spreekt de heer Rutgers uit Medan over 

 „de Werkkring van den botanicus in Indië". 



Spreker begint met te wijzen op noodzakelijke wissel- 

 werking tusschen de botanici in Nederland en in Indië, 

 van belang voor den arbeid van beide. Vandaar ook de 

 wenschelijkheid van een voortdurend contact op dit gebied 

 tusschen moederland en koloniën. 



Spreker wil zijn onderwerp van twee zijden bezien. 

 Velen vragen: welke betrekkingen in Indië staan voor mij 

 open en hoe worden deze betaald? Anderen, de meer 

 idealistische naturen, stellen meer belang in de vraag, welk 

 werk hen daar wacht en welke perspectieven een Indische 

 loopbaan hun opent. 



De botanicus, die naar Indië gaat, kan dit doen in 

 gouvernementsdienst of in dienst van particulieren. Het 

 gouvernement heeft een 30-tal botanici in dienst, waarvan 



