71 



hij bij zijn vertrek uit Indië geweten, dat hij dit onderwerp 

 hier behandelen zou, dan zou hij demonstratie-materiaal 

 medegenomen hebben. Thans moet hij tot zijn leedwezen 

 volstaan met een twaalftal lantaarnplaatjes. 



Aan de hand dezer plaatjes beschrijft spreker de door 

 hem waargenomen beschadigingen als volgt: 



A. Het gedood worden van geheele boomen of groepen 

 van boomen, waarbij meestal de omringende boomen meer 

 of minder beschadigd worden. Vooral insterven van de 

 toppen of afsterven van enkele naar den gedooden boom 

 gerichte takken komt daarbij veel voor. 



B. Het optreden van bliksemspleten in den stam. Meestal 

 vindt men meerdere dergelijke spleten in eikaars verlengde. 

 Soms vindt men daaronder aan den wortelhals een plek, 

 waar de bast gedood is. Dit laatste verschijnsel treedt 

 ook dikwijls alleen op. 



C. Het optreden van een groot aantal kleine wonden 

 op den stam, meestal op groote hoogte, herinnerend aan 

 beschadigingen door hagelslag. Uit deze wondjes vloeit 

 latex, zoodat men een „tranende" boom krijgt. 



D. Oppervlakkige bastbeschadigingen, waardoor, meestal 

 in vertikale strooken, talrijke bastschilfers afgestooten 

 worden, zoodat de boom er uitziet alsof hij „schurft" heeft. 

 Van deze beschadigingen staat het nog niet eens met 

 zekerheid vast, dat zij door bliksem veroorzaakt worden. 



Uit anatomisch oogpunt zijn de onder B genoemde 

 beschadigingen het meest interessant, daar hier de ver- 

 groeiing der wonden op een wijze geschiedt, die typisch 

 is voor bliksemschade. Spreker staat hierbij uitvoeriger 

 stil en licht aan de hand van de plaatjes nader toe, hoe 

 hierbij in de jongste houtlagen een holte ontstaat, die door 

 een scheur in den bast naar buiten openstaat. Terwijl de 

 scheur door een gewone omwalling gesloten wordt, wordt 

 tegelijkertijd door een inwendige callusvorming de holte 

 opgevuld, waarbij soms een volledige tweede wal onder 



