89 



beschrijving machtig kunnen worden. Ik vond een fraai 

 exemplaar te Rotterdam op 20 Juni 1917, dat vooral opvalt 

 door de ongeveer 5 cM. lange spitse hauwen aan een 

 steekje, dat nog geen halven centimeter lang is en haak- 

 vormig omgebogen, waardoor de hauw benedenwaarts 

 tegen den stengel aangedrukt is. De bladen zijn enkel- 

 voudig lancetvormig, aan den voet sterk versmald, zittend, 

 7t 8 cM. lang en in het midden ± IV2 cM. breed, met 

 verwijderde grove scherpe tanden. 



Dr. Th el lung, wien wij de determinatie danken, schreef 

 er de opmerking bij : „Einmal adventiv in der Schweiz." 



12. Medicago falcata L. /. ochroleuca vond ik te Wor- 

 merveer bij een meelfabriek op 4 Augustus 1918. Zij onder- 

 scheidt zich van gewone Medicago falcata, zooals die op 

 adventiefterreinen bij ons zeer veel voorkomt, uitsluitend 

 door de bloemkleur, die lichtgeel is en van een geheel 

 andere tint dan bij de type, meer guttegom-achtig en niet 

 die warme gele kleur van den gewonen vorm. Ik vind 

 deze kleurvariëteit niet in de literatuur opgegeven. A. en G. 

 geven in Syn. der Mitt. Eu. Fl. Band VI. II. Abteilung 

 (1906—1910) p. 399 alleen op /. albiflora R. et F. pro. 

 var., die volgens Urban wel tot den bastaard M. varia 

 zou behooren en /. aureiflora Babey pro var. wier kleur- 

 variëteit juist den anderen kant uitgaat als bij mijn 

 exemplaren. 



13. Vicia lathy roides var. Olbiensis (Reuter) Rouy 

 te Weert, heiontginning „Karelke" 20 Mei 1918 leg. 

 Henrard, Jansen, Kloos en Ver Straeten. De planten 

 lijken zoo weinig op de gewone type van Vicia lathy toides L., 

 zooals we die uit onze duinen en zandstreken kennen, 

 dat wij ze eerst voor een heel andere soort hielden. 

 Intusschen bracht het kenmerk van de wrattige zaden ons 

 op het goede spoor. De beschrijving van de variëteit 

 luidt bij A. en G. 1. c. p. 960: „Pflanze meist in allen 

 Theilen kraftiger. Stengel mehr verlangert, meist 2^—4 dm. 



