93 



light blue, varying to white, 1 cM. or so broad. Moist 

 woods etc. Pa. to Minn, and southw.; locally introduced 

 in e. Ont. and Ct, Apr. — June. Aan deze beschrijvingen 

 behoef ik niets toe te voegen, zij kloppen volkomen met 

 onze plant. 



18. Ammi majus L. ± var. intermedium (DC.) Gren. 

 et Go dr. = A. glaucifolium Lap. non L. vermoedelijk 

 aangevoerd met kippenvoer, de Cocksdorp op Texel 

 23 Aug. 1918. De habitus van de plant is heel anders dan 

 wij gewoon zijn te ontmoeten bij adventieve Ammi majus. 

 Dit zijn gewoonUjk robuste planten met dikken, stijven, 

 rechtopstaanden, beneden weinig vertakten stengel, terwijl 

 het Texelsche exemplaar enkele dM. hoog, van den voet 

 af sterk vertakt is, met dunne stengels. Intusschen meldt 

 de beschrijving van de variëteit bij Rouy et Cam us: 

 Flore de France VII p. 358 van dit habitus verschil niets, zij 

 luidt: „Feuilles inférieures pinna tiséquées et bipinnatiséquées, 

 a segments étroitement lancéolés-cunéiformes, incises et 

 dentés". Deze variëteit houdt het midden tusschen: 



a. serratum Mutel — genuinum Gren. et Godr. 

 Feuilles inférieures pinnatifldes a segments ovales ou lan- 

 céolés, dentés en scie et munies d'une bprdure cartilagineuse. 



c. glaucifolium Noul {= A. glaucifolium L.) Feuilles 

 toutes bipinnatiséquées a segments linéaires entiers ou 

 1^ — 2 dentés. Aire géogr. : Europe meridionale (subspont. 

 en Allemagne et en Autriche) Asie occ. et centr. Afriq. 

 sept. de l'Abessin. aux Hes Canaries. France: Champs 

 maigres du midi et de l'ouest; dans Ie nord et l'est ga et 

 la, mais presque exclusivement dans les champs de Luzerne. 



19. Orlaya platycarpos (L.) Koch. Weert. Ontginning 

 „Karelke" 1918 leg. Henrard, Jansen, Kloos en Ver 

 S tra e ten. In de lijst van het door ons verzamelde Weerter 

 materiaal staat deze plant nog als O. grandiflova (L.) Hoffm.? 

 maar werd reeds opgemerkt, dat deze determinatie zeer 

 dubieus was. Intusschen heeft nadere literatuurstudie en 



