100 



Voor afbeeldingen van beide Hemizonia s zie men mijn 

 stukje in de Lev. Nat. XXIII 1919 pag. 298^299. 



27. Ambrosia artemisiifolia L. met uitsluitend 2 bloemen. 

 Deze vorm is reeds vermeld door Gray: Synops. fl. 



N. Am. I 2 (1884) p. 249: „occasionally the sterile inflo- 

 rescence abnormally fertile" en in New Man. of Bot. 7th 

 ed. (1908) p. 828: „rarely the spikes all fertile". Ik vond 

 een enkel exemplaar tusschen een zeer groot aantal 

 normale op 5 Oct. 1918 te Rotterdam. Zij maakt een zeer 

 eigenaardigen indruk, is sterk vertakt en ongeveer 30 cM. 

 hoog. De aren, die bij normale exemplaren de manlijke 

 bloemen dragen, zonder schutbladen, zijn nu tot bijna 

 boven bebladerd. Vooral de hoofdaar draagt in zijn 

 onderste deel tamelijk lang (1^ — 3 cM.) gesteelde hoofdjes 

 van vrouwelijke bloemen. In plaats van de regelmatige 

 neerhangende klokjes met manlijke bloemen vindt men 

 een door de uitstekende schutbladen en stampers onregel- 

 matige, ruige aar. 



28. Thelesperma gtacile (Torr. et Gray) A. Gray. 

 Ook het geslacht Thelesperma behoort tot de Helianthaea. 

 Het kenmerkt zich door een pappus, dat uit rugwaarts 

 ruwe borstels bestaat, doordat de vruchten allen gelijk 

 van vorm zijn, en de binnenste omwindselbladen tot het mid- 

 den of nog hooger zijn vergroeid. Syn.: Cosmidiun Nutt. 

 Het geslacht omvat 7 soorten, waarvan Th. scabiosoides 

 Less, in de Campos van Uruguay tot Noord-Patagonië 

 voorkomt, terwijl de overige van af Mexico, noordwaarts 

 tot Utah en Nebraska groeien. Gray geeft in New Manual 

 p 838 de volgende diagnose van de soort Th. gracile: 

 Perennial from a deep root rather rigid, naked above; 

 leaves with narrow or filiform divisions or the upper 

 entire; bracts 4 — 6, the outer very short-ovate or oblong, 

 the inner connate above the middle: rays short or usually 

 none; achenes less roughened. Neb. and Kan. southw. 

 and westw. ; adv. in Mo. De plant, die ik te Rotterdam 



