102 



man alle erdenklichen Abstufungen zwischen typischen 

 A. tinctoria dutch die var. pallida D. C. bis zur S.sp. 

 Triumfetti. Ich habe solche Ubergangsreihen auch schon 

 verwildert gefunden." 



Ik heb nu het authentieke materiaal van onze inheem- 

 sche A. Triumfetti, afkomstig van het Deventer pothoofd 

 leg. Kok Ankersmit 1895 eens vergeleken met ons Weerter 

 materiaal en dan vormt dit inderdaad een reeks, die 

 geleidelijk van A. tinctoria tot A. Triumfetti verloopt. 

 De planten van K. Ankersmit staan m.i. ook in algemeene 

 habitus en kenmerken van strooschubben, pappus enz. 

 dichter bij A. tinctoria dan bij A. austciaca. 



30. Picris echioides L. var. humifusa (Arcangeli) 

 Thell. P. humifusa Wil ld. in Ges. Naturf. Fr. Berl. 

 Mag. I 1807 p. 137; Helminthia humifusa Trev. in Act. 

 soc. nat. cur. Bonn XIII 1826 p. 195; ? H. echioides var. 

 mollis Duby. Bot. Gall. I 1828 p, 309 („involucri squamis 

 subinermibus") H. echioides var. humifusa Arcangeli 

 Comp. Fl. Ital. 1882 p. 419. H. echioides race H. humifusa 

 Rouy Fl. France X 1908 p. 20. 



De plant, die ik te Rotterdam 5 Oct. 1918 verzamelde 

 verschilt zeer aanmerkelijk van de Picris echioides L. 

 zooals die bij ons in Zeeland vrij veel voorkomt. De var. 

 is kleiner en heeft dunne neerliggende, sterk vertakte 

 stengels. Ook is zij veel minder sterk behaard dan de 

 type, maar essentiëele verschillen zijn er eigenlijk niet, 

 't is in alles een kwestie van meer of minder. Thellung 

 oppert in Fl. de Montp. p. 572 dan ook de vraag of de 

 var. wel voldoende van de type onderscheiden is, om 

 haar in een streek, waar de type vrij veel voorkomt, als 

 adventief te mogen beschouwen. Wat de Rotterdamsche 

 plant betreft, kunnen wij wel met zekerheid zeggen, dat 

 wij met een aanvoerling te doen hebben, en wel, naar 

 het mij voorkomt, met een van Zuid-Europeesche herkomst. 



Ten slotte wil ik van deze gelegenheid nog gebruik 



