108 



snavel. Deze ondersoort, die in het gebied der Middel- 

 landsche Zee voorkomt, is hier eenmaal door J. Mesu 

 en C. Brakman in 1906 op het terrein der meelfabriek 

 te Middelburg aangevoerd gevonden. 



7. Melilotus dentatus Pers. wordt in den Prodr. ver- 

 meld als door v. d. Sande Lacostein 1873 gevonden op 

 bagger aan de Weteringschans te Amsterdam. Zij komt 

 in Europa in het O. en Z.O. deel voor op zilten grond 

 en is dus bij ons aangevoerd. Zij is door J. Koornneef 

 te Zeeburg bij Amsterdam en te Apeldoorn aan het 

 lokaalspoor naar Dieren (1903) gevonden en ook volgens 

 Verz. door M. Pinkhof in 1908 op een ruige plaats aan 

 het Merwedekanaal bij Amsterdam. 



8. Melilotus indicus All. Deze kleinbloemige soort is 

 inheemsch in het gebied der Middellandsche Zee aan het 

 zeestrand op akkers en in zoutsteppen. Zij is dus bij ons 

 alleen aangevoerd, meest met luzerne. In den Prodr. 

 worden eenige vindplaatsen genoemd terwijl in het Verz. 

 ook opgegeven wordt een plaats aan de monding van 

 het Merwedekanaal, waar M. Pinkhof haar in 1908 

 vond. Aan deze vindplaatsen voeg ik toe Velp (G.), waar 

 zij in 1917 door J. L. van Soest is gevonden. De Wever 

 (Lijst VI) vermeldt haar als voor te komen op vele 

 plaatsen in Z.-Limburg bij graanmagazijnen, molens, langs 

 de spoorwegen en langs de Maas en het Kanaal. Volgens 

 schriftelijke mededeeling heeft A. W. Kloos }r. haar in 

 1912 te Wormerveer en te Gorinchem en in 1913 te 

 KnoUendam gevonden, hebben B. H., J. G. Danser en 

 H. N. Kooiman haar in 1912 te Rotterdam en 

 A. W. Kloos Jr., Offerijns en J. Th. Henrard haar 

 in 1917 te Deventer gevonden. 



9. Melilotus ruthenicus M. B. Deze in Zuid-Rusland 

 inheemsche soort gelijkt veel op M. albus door de witte 

 bloemen, maar is er van te onderscheiden door de veel 

 lossere bloemtrossen en door de dunne, draadvormige 



