133 



rijke biologische, maar ook andere conclusies aanleiding 

 kan geven. 



Van de dieren werden enkele van de belangrijkste 

 groepen uitgekozen, dit zijn de Cladocera, Copepoda, 

 Ostracoda en Mollusca. Minder uitvoerig werden de 

 Rotatoria behandeld; dikwijls was, tengevolge van het 

 gebruiken van geconserveerd materiaal, determinatie niet 

 met voldoende zekerheid mogeHjk en ook zijn ze voor 

 het gebied van ondergeschikt belang. 



Het nemen der monsters geschiedde vanuit een open 

 sloep, het was dus niet mogelijk ter plaatse microscopische 

 of andere uitgebreidere onderzoekingen in te stellen. De 

 glazen buisjes, waarin de monsters bewaard werden, 

 werden slechts voorzien van een nummer en een letter, 

 hiermee correspondeert een lijst met dezelfde nummering, 

 die de aanteekeningen op het materiaal betrekking hebbend, 

 bevat. Het materiaal werd n.l. in overeenstemming met 

 de drie hoofdstukken, plankton, eponten en bodem in drie 

 deelen verdeeld, elk aangegeven door zijn eigen serieletter, 

 resp. a, b en c. De nummering is doorloopend alsof de 

 serieletters niet bestonden: had b.v. het laatst verzamelde 

 planktonmonster nummer 5a, dan kreeg het volgende 

 monster, dat een bodemmonster was, 6c. Deze classificatie 

 bleek in alle opzichten zeer doeltreffend te zijn : Alle 

 monsters werden op een groote, aan het kadaster ont- 

 leende, kaart (schaal 1 : 2500) ingeteekend, men kan nu 

 aan de serieletter direct zien, welk soort monsters (plankton, 

 eponten of bodem) op een bepaalde plaats genomen zijn, 

 buitendien kan men, dank zij de over alle drie seriën 

 doorloopende nummering vrij nauwkeurig bepalen uit 

 welken tijd het monster stamt. Op de kaart, die zich aan 

 het eind van het werk bevindt, is het waarnemingsgebied 

 in vakken verdeeld, die elk door combinatie van een 

 cijfer en een letter kunnen worden aangeduid; voor de 



