144 



met andere woorden de macrophyten hebben zich nog 

 niet over verdere gebieden dan de nu ingenomene kunnen 

 uitbreiden, maar dit is slechts een kwestie van tijd. De 

 uitbreiding der begroeiing zal, als dit werkelijk het geval 

 is, slechts zeer langzaam mogen gaan, daar anders reeds 

 het geheele Meer volgegroeid zou moeten zijn. Wanneer 

 dit ook enkel door verder voortdringen der rhizomen 

 plaats vindt, kan het ook niet vlug gaan, daar dit slechts 

 zeer langzaam vordert. Het gebeurt echter dikwijls, vooral 

 in het voorjaar, dat rhizoomstukken losraken en deze 

 kunnen gemakkelijk door stroom- of golfwerking over 

 grooten afstand verplaatst worden; kunnen ook deze tot 

 nieuwe pollen aanleiding geven, dan moet het vooruit- 

 dringen der grenzen wel sneller gaan, dan voor deze 

 opvatting toelaatbaar is. 



Ik kan dit interessante probleem hier niet verder ver- 

 volgen, weinig of geen onderzoekers hebben hieraan, voor 

 zoover mij bekend, aandacht geschonken; in ons geval 

 springt het echter zoo sterk in het oog, omdat de diepte 

 overal zoo gering is, dat plantengroei over de geheele 

 uitgestrektheid van het Meer mogelijk schijnt. 



In ditzelfde verband is uiterst opmerkelijk het voorkomen 

 van plekken midden in het typhetum, die geheel vrij zijn 

 van Typha of andere hoogopschietende planten, het mooist 

 vindt men deze op de kaart in 9B en 11 A. Die in 

 9B is feitelijk een aaneenschakeling van enkele bijna 

 geheel van elkaar gescheiden gelijksoortige plekken. 

 Gewoonlijk zijn deze plekken begroeid met Nuphar luteum 

 en Nymphaea alba en die in IIA vooral ook met 

 Potamogeton densus; er zijn er echter ook, die totaal 

 onbegroeid zijn vooral dit wijst erop, dat strijd om het 

 bestaan tusschen verschillende soorten niet de reden kan 

 zijn, dat de Typha hier niet groeit en overal rondom wel. 

 Ook in de diepte en bodemgesteldheid kon ik geen ver- 

 schillen opmerken met die van omliggende, wel begroeide 



