145 



terreinen. De plek in 9B ligt in een gebied van drijft'llen, 

 die vooral ten Noorden en ten Noordwesten hiervan ont- 

 wikkeld zijn. Men vindt hier Typha angustifolia meestal 

 in slecht ontwikkelde, kleine exemplaren. Iets dergelijks 

 werd voor Phragmites communis door Pallis (1916) opge- 

 merkt in de delta van den Donau; hier zijn 2 soorten 

 rietvegetaties te onderscheiden: hooge van 5.5 M. en lage 

 van 2 M.; deze zouden te beschouwen zijn als „phases 

 in one life-cycle", de hooge zijn jeugd-, de lage ouder- 

 domsspruiten. Dit zou dus met Typha angustifolia in het 

 Zuidlaarder Meer ook het geval kunnen zijn. Mij lijkt 

 het echter waarschijnlijker, dat men hier met uitwendige 

 en wel chemische factoren te doen heeft. 



De reden van het bestaan en vooral het blijven bestaan 

 van deze open plekken is mij volkomen raadselachtig ge- 

 bleven; er mag hier nog bijgevoegd worden, dat ook het 

 planktonisch onderzoek hier zeer verrassende resultaten 

 gaf (zie Hoofdst. II pag. 204). 



Voor een overzicht over de verspreiding der belang- 

 rijkste macrophyten verwijs ik naar de kaart, waar deze 

 door bepaalde arceering zijn aangegeven. Natuurlijk kan 

 dit slechts in zeer grove lijnen geschieden, de begroeiing 

 van zeer beperkte gebieden kan soms uiterst gecom- 

 pliceerd zijn, het is daarom niet praktisch uitvoerbaar op 

 een betrekkelijk kleine kaart deze talrijke details in te 

 teekenen. 



Het is veelal niet gemakkelijk deze feiten onder een 

 algemeen gezichtspunt samen te brengen, toch blijkt dat, 

 wanneer men al zijn gegevens verzameld en verwerkt 

 heeft, er wel eenige regelmaat te ontdekken is. 



B.v. kunnen we voor onze beschrijving de geheele 

 vegetatie in drie deelen (gordels) verdeelen: 



1° de overgangsvegetatie, vormt de overgang tusschen 

 het land en de 



2^ eigenlijke oevervegetatie 



Ned. Kruidk. Archief. 1919. 10 



