149 



Nuphar luteam, als gevolg hiervan treft men deze dan 

 ook vaak aan in combinatie met Typha angustifolia. 



Het riet speelt vooral aan de Oost-zijde een belangrijke 

 rol; wat Typha angustifolia is voor de Westzijde, 

 is het riet voor de Oostzijde. 



We hebben hierboven het riet beschouwd als vormend 

 een overgangsvegetatie op de grens van water en land; 

 de uitbreiding van het riet is echter hier een zeer aanzien- 

 lijke, toch is dit geenszins met elkaar in strijd. Men kan 

 de zaak zoo opvatten, dat door de uiterst geringe diepte — 

 waardoor bij lagen waterstand groote uitgestrektheden 

 volkomen droog komen te staan — de overgangsvegetatie 

 zich zeer sterk heeft kunnen uitbreiden, zoodat men het 

 grootste deel van de vegetatie aan de Oost-zijde heeft te 

 beschouwen als een, tot sterke uitbreiding gekomen, over- 

 gangsflora. Het is mij uit mijn onderzoek wel gebleken, 

 dat het riet bijna alleen groeit op ondiepe 

 plaatsen en dat de aard van den bodem geen 

 invloed heeft. 



In de rij der hoogopschietende planten komt in de derde 

 plaats Scirpus lacustris, de bies. In tegenstelling met beide 

 vorige komt deze door het geheele gebied verspreid voor. 

 Er is haast geen plekje in het Meer waar deze plant niet in 

 meerdere of mindere mate voorkomt, dikwijls zijn echter de 

 bezette gebieden niet erg groot, en te klein om in de kaart 

 in te teekenen, de totale met bies begroeide oppervlakte is 

 daarom ook grooter dan men uit de kaart wel zou besluiten. 



Van de Cryptogamen is alleen Equisetum limosum van 

 eenige beteekenis. Ook deze schijnt geen bepaalde eischen 

 aan bodem of diepte te stellen, men vindt hem zoowel op 

 zand- als op veengrond tot op 1.2 M. diepte, de lengte 

 der planten nadert niet zelden de 2 M. 



Verspreid tusschen al deze genoemde komt Sparganium 

 ramosum voor, zonder echter aaneengesloten vegetaties 

 te vormen. 



