151 



Onder dezelfde omstandigheden groeit hier ook Pota- 

 mogeton densus en P. petfoUatus, de eerste komt echter ook 

 op veel dieper water voor, tot zelfs midden in het Meer. 



Over de oecologie der hier vermelde planten is verder 

 niet veel meer mede te deelen, 



Enkele feiten in verband met de voortplanting mogen 

 hier nog vermelding vinden. Onder de hoogopschietende 

 monocotylen heeft deze wel hoofdzakelijk langs vegeta- 

 tieven weg plaats, n.l. door rhizomen; deze treft men bij 

 de belangrijkste oeverplanten steeds aan, ze zijn krachtig 

 en sterk vertakt, wat voor de verankering van belang is. 

 Alleen Spavganium maakt een uitzondering (is dit misschien 

 een der redenen, dat deze plant geen aaneengesloten 

 vegetatie vormt?), deze laat dan ook zeer gemakkelijk uit 

 den bodem los. 



Dikwijls vindt men stukken rhizoom van allerlei planten 

 in het water ronddrijven, vooral in het voorjaar; voor de 

 verspreiding der soort lijkt dit wel van belang. Speciaal 

 hiervoor ingericht zijn wel de wortelstokken van Cicuta 

 virosa, met hun talrijke, met lucht gevulde vakjes en hun 

 niet zeer sterke bevestiging in den bodem. 



Wat aangaat de fructiflcaties is op te merken, dat 

 Typha angustifolia steeds steriel is daar, waar de groei 

 weelderig is; slechts zeer zelden vindt men hier een aar 

 en dan nog is deze slecht ontwikkeld, op andere plaatsen, 

 b.v. op de drijftillen en waar hij aan de Oost-zijde nog hier 

 en daar voorkomt, waar de groei veel minder goed is, 

 treft men veel meer aren aan (tot één aar op tien planten, 

 een enkele maal één op twee). 



Typha latifolia daarentegen komt steeds met forsch 

 ontwikkelde aren voor. 



De bies komt steeds met fructiflcaties voor, deze kunnen 

 echter bij de exemplaren, die voorkomen in de holle 

 biezenpoUen midden in het open water dikwijls slecht 



