160 



ziene plaat, die door een eraan bevestigd touw omhoog 

 getrokken kon worden en na het loslaten van het touw 

 door een spiraalveer weer naar beneden gedrukt werd, 

 waardoor de flesch weer gesloten was. 



Voor het nemen van een monster van bepaalde diepte 

 wordt de aan den stok geschroefde flesch op de gewenschte 

 diepte gebracht, met het touw de sluitplaat omhoog 

 getrokken en het water kan naar binnen stroomen. 

 Gewoonlijk werden echter niet monsters genomen van 

 één bepaalde diepte maar van een geheele waterkolom 

 tusschen oppervlakte en bodem: de geopende flesch werd 

 dan geleidelijk van boven naar beneden en omgekeerd 

 door het water gehaald, tot ze vol was. Wanneer het er 

 niet speciaal bij vermeld is, is het taffilter-materiaal steeds 

 van op deze wijze genomen watermonsters afkomstig. 



Steeds werd tegelijk hiermee netplankton verzameld, 

 hiervoor werd een gewoon, klein, eigengemaakt planktonnet 

 gebruikt met gaas van ± 55 y maaswijdte. In het begin 

 werd alleen qualitatief gevischt door het net horizontaal 

 door het water te trekken; later werden ook quantitatieve 

 monsters genomen: hierbij werd een hoeveelheid water 

 van 15 tot 30 Liter van de oppervlakte geschept en door 

 het net gefiltreerd; ook voor zoölogische doeleinden was 

 deze hoeveelheid gewoonlijk ruimschoots voldoende. 



Verder werden in de laatste maanden van het onderzoek 

 geregeld kleine quantiteiten water (25^ — 30 cf.c.m.), voorzien 

 van 1 c.c.m. formol, bewaard voor centrifugeering, dit 

 monster werd uit hetzelfde water genomen als voor het 

 taffilter gebruikt werd, door schudden werd van te voren 

 voor nauwkeurige menging zorg gedragen. 



Aangezien nog bij zeer talrijke planktononderzoekingen 

 enkel gebruik wordt gemaakt van het nejfc, heb ik het 

 van groot belang geacht de bruikbaarheid der drie ver- 

 schillende gebruikte methodes uitvoerig te behandelen en 



