170 



Hiermee zijn alle ons ten dienste staande plankton- 

 verzamelmethoden de revue gepasseerd, ons rest nu nog 

 hieruit een keuze te doen. Het planktonnet bleek voor 

 het verzamelen van phytoplankton geheel onbruikbaar te 

 zijn, het zoöplankton wordt daarentegen hiermee goed 

 gevangen; het tafRlter heeft het bezwaar, dat slechts 

 geringe hoeveelheden water kunnen worden gefiltreerd, 

 waardoor het zoöplankton slechts onvoldoende vertegen- 

 woordigd is, het phytoplankton wordt daarentegen be- 

 hoorlijk quantitatief verzameld (behalve enkele zeer kleine 

 soorten). Door de centrifuge-methode ontsnappen talrijke 

 blauwwieren — en ook het zoöplankton — aan de 

 waarneming. 



Om dus een overzicht over de totale hoeveelheid 

 aanwezig plankton (waarvoor Lohmann het woord 

 „Vol 1 plank ton" invoerde) te krijgen, moeten de ver- 

 schillende methoden gecombineerd worden: voor het 

 zoöplankton moet men het planktonnet gebruiken, voor 

 het phytoplankton het filter (zij het dan papier- of 

 zijdetaffilter), voor de allerkleinste vormen nog aangevuld 

 met centrifugemateriaal. Aangezien het oorspron- 

 kelijk mijn plan was alleen het phytoplankton te behandelen 

 werden in hel eerst alleen quantitatieve filtermonsters 

 genomen, volledigheidshalve aangevuld door qualitatieve 

 netvangsten, eerst later werden deze ook quantitatief ge- 

 nomen, door n.l. vrij groote hoeveelheden (15 — 30 L.) 

 water van de oppervlakte geschept door het net te 

 filtreeren; dit leverde voor quantitatief zoölogisch werk 

 zeer bruikbare resultaten, in het winterhalfjaar echter 

 moeten de hoeveelheden gefiltreerd water aanzienlijk veel 

 grooter genomen worden. 



Ook werden later geregeld centrifugemonsters verzameld, 

 een volledig planktonmonster bestond dan dus uit quan- 

 titatief net- en filtermateriaal en uit een watermonster voor 

 centrifugeering. 



