172 



meteen het preparaat niet gaat uitdrogen. Meestal werd, 

 voor tijdsbesparing, slechts de helft der hokjes uitgeteld. 

 Wanneer nu het aantal planktonten per 0.05 c.c.m. en 

 het volumen van het monster bekend zijn, kan men 

 gemakkelijk berekenen, hoe groot dit aantal was in de 

 totale hoeveelheid (en dus ook in 1 L.) van het afgefil- 

 treerde water. De cijfers in tabel 7 zijn berekend per 

 Liter. Soorten, die of zeer veel of zeer weinig voorkwamen, 

 werden geteld in zwakkere, resp. sterkere concentratie. 

 Voor het zoöplankton konden deze tellingen niet geregeld 

 uitgevoerd worden, omdat quantitatief materiaal voor een 

 deel der periode van onderzoek ontbrak, ik moest daarom 

 hier mijn toevlucht tot schattingen nemen. 



Het plankton in den loop van het jaar* 



Om een overzicht van den loop van het plankton in 

 zijn geheel, van de productie van organische stof dus, 

 gedurende de verschillende jaargetijden te geven, heeft 

 men bij vroegere onderzoekingen hoofdzakelijk gebruik 

 gemaakt van de planktonvolumina, verkregen door quan- 

 titatief verzameld plankton in meetglazen tot bezinking te 

 brengen, en na verloop van 24 uren het bezinkingsvolumen 

 af te lezen en dit cijfer om te rekenen op een bepaalde 

 eenheid van volumen water, waaruit het monster genomen 

 werd (gewoonlijk de kolom water zich bevindend onder 

 1 M~ oppervlakte). 



Deze methode is echter zeer gebrekkig, zooals trouwens 

 door vroegere auteurs is meegedeeld, maar door Lohmann 

 (I.e.) na zeer uitvoerig en grondig onderzoek overtuigend is 

 bewezen. Zoo vond hij het optreden der grootste plankton- 

 volumina samenvallen met ontwikkelingsmaxima van soorten 

 van grillige, dikwijls van uitsteeksels voorziene vormen, trad 

 daarentegen een dergelijk maximum op van soorten met 

 regelmatigen, afgeronden vorm, dan uitte dit zich niet of 

 slechts weinig in een verhoogd planktonvolumen. De ver- 



