174 



mijn programma van werkzaamheden heb moeten schrappen, 

 hoewel ik overtuigd ben, dat het juist voor een onderzoek 

 als het onderhavige de eenig bruikbare methode is. 



Wanneer men nl. bij een ondiep meer, als het Zuid- 

 laarder Meer is, de bezinkingsvolumina van de verschil- 

 lende monsters nagaat, dan ziet men, dat deze aan 

 buitengewoon sterke schommelingen onderhevig zijn, voor 

 een zeer belangrijk deel zijn deze volumina afhankelijk van 

 de sterkte van den golfslag. Zoo vond ik in een monster van 

 2 December 1917 per Liter 4.6 c.c.m., den volgenden dag 

 0.23 c.c.m. neerslag, dus juist het Yoq deel; tijdens het 

 nemen van het eerste monster stond er echter een krachtige 

 golfslag (7^ — 8) in het tweede geval een zeer zwakke (2 — 3). 

 [De sterkte der golven werd steeds schattenderwijze bepaald 

 en aangegeven door cijfers, loopend van O — 10, O voor 

 spiegelglad water, 10 voor den toestand bij vliegend storm- 

 weer]. Bij een golfsterkte 6 — 7 vertoont het geschepte 

 water reeds een macroscopisch zichtbare bruine troebeling, 

 vooral veroorzaakt door detritus, er blijken dan echter 

 ook verscheiden organismen, zoowel plantaardige als dier- 

 lijke, in voor te komen, die er in normale omstandigheden 

 ontbreken (soorten van Microcystis, Aphanothece stag- 

 nina, Cymatopleura elliptica en C. Solea; Pleuroxus 

 uncinatus, Alona quadrangularis, Monospilus dispar; ver- 

 der veel leege schalen van Diatomeae en Cladocera). Al 

 deze zijn bodemvormen, de verontreiniging is dus van den 

 bodem afkomstig; dit was a priori niet te zeggen, daar 

 het niet te verwonderen zou zijn, als ook de eponten een 

 belangrijk aandeel hieraan vormden, doordat deze door 

 de kracht van den golfslag, die aan den lagen wal al bij 

 vrij zwakken wind groot kan zijn, waren losgeslagen en 

 door de stroomingen in het water waren meegevoerd. 

 Eponten komen echter, ook bij woelig water in het plankton 

 slechts weinig voor. 



Doordat tengevolge van verandering van windkracht 



