198 



In het typhetum zijn de hoeveelheden plankton afhan- 

 kelijk van den afstand der plaats van monsterneming tot 

 het open water, hoe verder men van het open water 

 verwijderd is, hoe geringer de hoeveelheid plankton is. 

 Reeds op geringen afstand van het open water nemen de 

 hoeveelheden belangrijk af: no. 302 (genomen op 15 M. 

 vanaf het open water) bevatte 0.75 c.c.m. (in het open 

 water ± 1 c.c.m.), dit cijfer is naar evenredigheid ook 

 echter weer veel te hoog, doordat het neerslag zeer los 

 bezonken was en voor een vrij groot deel bestond uit 

 drijvende of zwevende stukjes van hoogere planten. 



Men zou verwachten, dat, aangezien het plankton- 

 gehalte vanaf de Hunze naar het meer centrale deel van 

 het Meer steeds grooter wordt, de maximale hoeveelheden 

 voorkomen daar, waar het water door het Drentsche- 

 diep het Meer weer verlaat. Dit wordt echter door de 

 proeven niet bevestigd, integendeel men vindt, dat de 

 grootste hoeveelheden reeds te vinden zijn 

 nabij de vakken 10 — 12, E— F, dus nog niet eens 

 midden in het Meer, maar nog vrij dicht bij de 

 Hunze. Zeer duidelijk wordt dit ook gedemonstreerd 

 door de telling, die werd uitgevoerd van het aantal 

 koloniën van Rivularia {Gloiotrichia) echinulata (tabel 10); 

 dit is een typisch planktonorganisme, dat b.v. in de 

 Hunze en in no. 301 (9 B) en 305 (11 A) ontbreekt. 

 Het grootste aantal koloniën ligt hier niet bij 314 (waar 

 het maximale volume ligt) maar bij 313; dit wordt ver- 

 oorzaakt, doordat de laatste plaats in de luwte van den 

 oever lag, waardoor de koloniën zich in de bovenste 

 waterlagen gaan verzamelen en de monsters zijn juist 

 afkomstig van oppervlakte-water. Afgezien dan van dit 

 monster, vindt men het grootste aantal koloniën in 314 

 (waar ook het grootste planktonvolumen ligt). In elk 

 geval blijkt zeer duidelijk, dat het maximum niet ligt bij 

 het Noordelijkste punt waar het Drentsche diep begint 



