V. 



209 



Cyclops albidus (3). 



„ viridis (2). 



„ serrulatus (3). 

 Canthocamptus staphylinus? (3). 



Ostracoda» 



Ilyocypris gibba Ramd. (1). 

 Cyclocypris laevis O. F. Muller— Vavra (3). 

 Herpetocypris reptans Baird (2). 

 Cypridopsis vidua O. F. Muller (3). 



Cladocera, 



Simocephalus vetulus (1). 



Eurycercus lamellatus (2). 



Acroperus harpae (3). 



Alona quadrangularis (3). 



Peracantha truncata (2). 



Pleuroxus trigonellus O. F. Muller (1). 



Chydorus sphaericus (1). 



De frequentie cijfers zijn alleen voor het zoöplankton 

 ingevuld, bij het phytoplankton is dit niet gebeurd, omdat 

 alle soorten zeldzaam zijn, het meest komen nog voor 

 Pediastrum, Scenedesmus en Oedogonium. 



Karakteristiek voor dit en het voorgaande monster zijn 

 vooral Merismopedia elegans, in dikwijls macroscopisch 

 zichtbare platen en Peracantha truncata. 



Vooral hier is opmerkelijk, dat alle typische planktonten 

 zoo goed als ontbreken, terwijl deze toch ieder oogenblik, 

 door telkens heen en weer zwemmende vogels (vrnl. meer- 

 koeten en futen), van het open water hierheen overge- 

 bracht moeten worden. 



Er moet dus iets zijn, zoowel hier als in het vorig 

 geval, dat elke vermeerdering van typische planktonorga- 

 nismen tegenhoudt. Voor het phytoplankton zou het 

 denkbaar zijn, dat de chemische samenstelling zoodanig 



Nederl. Kruidk. Archief. 1919. 14 



