216 



Ook werd nog getracht hetzelfde na te gaan bij Aste- 

 rionella graciUima, dit stuitte echter hierop af, dat A. 

 dikwijls in te geringe aantallen voorkomt om statistische 

 bepahngen mogelijk te maken. Wel bleek echter ook 

 hier een minimum in Januari en in Angustus aanwezig 

 te zijn. 



De resultaten van mijn onderzoek vielen dus nogal 

 anders uit dan die, welke Dakin and Latarche vonden 

 bij Tabellana fenestrata en Astenonnella graciUima: 

 groote koloniën vlak na het maximun van ontwikkeling 

 en kleine vlak na het minimum. 



De resultaten van genoemde auteurs moeten echter 

 wel in sterke mate beïnvloed zijn door hun methode van 

 verzamelen, immers zij gebruikten hiervoor een planktonnet, 

 waardoor, zooals we gezien hebben, juist de grootste 

 koloniën geselecteerd worden. 



Het omgekeerde van wat Dakin and Latarche 

 vonden was bij mijn onderzoek het geval in midden 

 Augustus en wel voor alle drie proefobjecten: hier komen 

 n.l. de grootste koloniën juist vóór het ontwikkelingsmaximum, 

 terwijl dit laatste gepaard gaat met zeer kleine koloniën. 



Voor deze, voor alle drie geldende, verkleining der 

 koloniën tegen het einde van Juli, moet dus wel één 

 algemeene oorzaak zijn, deze is ongetwijfeld te zoeken in 

 de slechte meteorologische omstandigheden die toen heersch- 

 ten (groote regenval), waarop reeds eerder werd ge- 

 wezen (zie fig. 2, pag 177). 



In de tweede plaats werd onderzocht of de grootte 

 der cellen evenals het aantal cellen per kolonie aan tem- 

 poraire variaties onderhevig is. Bij Diatoma elongatum 

 werd de lengte ') der cellen gemeten, bij Melosira Bin- 

 deriana de breedte der draden (morphologisch is dit 

 homoloog met de lengte der cellen van Diatoma) en ook 



^) De „Apikalachse" volgens O. Muller. 



