Ill 



komen ook al Schröter en Vogler (1902): „so scheint 

 uns die Annahme eines nachtraglichen Wachstums zum 

 Ausgleich des Kleinerwerdens bei der Teilung nicht aus- 

 geschlossen". 



Om in deze aangelegenheid meer zekerheid te krijgen, 

 werden bij Diatoma elongatum overeenkomstige bepalingen 

 gedaan. Andere soorten konden niet in aanmerking komen, 

 omdat deze gedurende een groot deel van het jaar niet 

 in voldoende aantal in het plankton aanwezig waren; 

 trouwens dit geldt ook al voor Diatomat waar het niet 

 mogelijk was deze metingen uit te voeren tusschen 1 1 Jan. 

 en 1 Maart, tusschen 23 Mei en 8 Juli en tusschen 

 16 Sept. en 28 Oct. 



Een verdere moeilijkheid is, dat bij sommige metingen 

 maxima bij verschillende lengten optreden (in Juli en 

 Augustus); dit zou dus wijzen op een menging van 2 

 rassen van verschillende lengte, evenals dat voor Fragi- 

 laria ctotonensis door Schröter en Vogler (1902) is 

 aangetoond. Hierdoor wordt de zaak natuurlijk zeer veel 

 gecompliceerder. 



Vergelijkt men de lijn, die de gemiddelde lengten aan- 

 geeft met die van de periodiciteit (zie fig. 6) dan blijkt 

 ook lang niet zoo sterk het verband tusschen beide, maar 

 toch blijkt ook hier van 12 Nov.^ — 23 Mei het dalen van 

 de lijn, die de talrijkheid aangeeft, gepaard te gaan met 

 een stijging van de lengte en omgekeerd, zooals men ook 

 naar analogie van den toestand bij Melosira mocht ver- 

 wachten. Na 23 Mei echter zou de lengte moeten stijgen; 

 dat hier echter juist een daling optreedt is misschien toe 

 te schrijven aan het optreden van een kleiner ras, met 

 een lengte van meest 23 — 26 (zie tabel 14), het stijgen 

 der lijn na 8 Juli zou veroorzaakt kunnen worden door 

 het weer verdwijnen van dit korte ras. 



Of, evenals bij Melosira, tengevolge van de ijsbedekking 

 ook een zoo sterke afname van de celgrootte plaats vindt. 



