241 



als eponten voorkomen; ook gevallen, waar twijfel bestond, 

 zijn tot deze groep gerekend. 



Aangezien bij de analyse van elk monster voor elke 

 soort de frequentieindex werd geschat, leverde de practische 

 uitvoering van deze verdeeling geen moeilijkheden op; ook 

 de verschillen der gemiddelden in elk der drie associaties 

 (plankton, bodem en eponten) zijn voor elke soort meestal 

 wel zoo groot, dat slechts zelden twijfel hoeft bestaan. 



B, Verspreiding der soorten over het gebied. 



Bij het begin van het onderzoek werd elk monster op 

 een kadastrale kaart met zoo groot mogelijke nauwkeurig- 

 heid aangegeven, zoo noodig met behulp van hoekmeting 

 met een sextant. Later werden dergeUjke hooge eischen 

 aan nauwkeurigheid niet meer gesteld, daar al spoedig 

 bleek, dat over het geheele gebied een zeer gelijksoortige 

 epontische flora voorkomt. Dit wil echter volstrekt niet 

 zeggen, dat alle monsters vrijwel aan elkaar gelijk zijn; er 

 treden integendeel zoowel qualitatieve als quantitatieve 

 verschillen op; deze kunnen echter op een zeer beperkt 

 terrein al aanzienlijk zijn, terwijl monsters van ver uiteen- 

 gelegen plaatsen volkomen aan elkaar gelijk kunnen zijn. 



Op enkele plaatsen zijn echter constante afwijkingen 

 met den normalen toestand op te merken. Dit is b.v. het 

 geval met de moerassige overgangszone langs den rand 

 van het Meer; karakteristieke verschillen zijn hier: 



l'' het ontbreken der planktoneponten, 



2° het voorkomen van eenige Diatomeae {Eunotia-, 

 Epithemia~ en Gomp/zonema-soorten), 



3° het dikwijls overheerschend zijn der Chlorophyceae ; 

 vrijwel alle soorten der bovenvermelde lijst komen hier voor. 



De overgang van de epontische microflora in de moeras- 

 zone tot die van de grens van het open water is natuurlijk 

 zeer geleidelijk, dit werd nog eenigszins uitvoerig nagegaan; 

 het verschil tusschen beide bleek vooral te zetelen in het 



Nederl. Kruidk. Archief. 1919. 16 



