244 



aanwezig zal zijn, is het niet toelaatbaar belangrijke 

 conclusies hierop te gronden, zoolang dit nog niet experi- 

 menteel is aangetoond. 



Belangrijker echter zal wel zijn het sub 2'' genoemde. 

 De jonge oeverplanten in de Hunze en de voorwerpen, 

 die daar te water komen, worden met andere organismen 

 besmet dan die in het Drentsche diep, daar het Hunze- 

 plankton een geheel andere samensteUing heeft dan dat 

 van het Drentsche diep, zooals in het vorig hoofdstuk (zie 

 pag. 202) is meegedeeld. De geringe hoeveelheid planton- 

 eponten, die in de Hunze voorkomt, kan hier buiten 

 beschouwing blijven, daar ook in het Hunzeplankton wel 

 eenige gewone Meerplanktonten aanwezig zijn. 



Men kan dus door de verschillende biologische samen- 

 stelling van Hunze en Meerwater vrij goed het verschil 

 verklaren tusschen het toe- en afvoerkanaal. Moeilijker 

 echter is het wat betreft de verschillen tusschen de Hunze 

 en het Meer zelf; hetzelfde geldt trouwens ook voor het 

 plankton. Niet onmogelijk is ook hier het verschil in 

 besmetting de belangrijkste factor; immers men zou zich 

 kunnen voorstellen, dat de betrekkelijk weinige organismen, 

 die in het Meer ontbreken, en die ook in de Hunze toch 

 in slechts geringen getale voorkomen, reeds over grooten 

 afstand vervoerd zijn en dus afstammen van gebieden, 

 die zeer ver stroomopwaarts liggen, en dus aan geheel 

 andere omstandigheden zijn aangepast en in de nabijheid 

 van het Meer niet zoozeer tot ontwikkeling komen als 

 wel telkens opnieuw worden aangevoerd. Opmerkelijk is, 

 dat er zeer weinig soorten zijn, die voor Hunze en Drentsche- 

 diep gemeenschappelijk zijn, maar in het Meer ontbreken, 

 die dus speciaal aan stroomend water zijn aangepast; 

 misschien zijn als zoodanig te beschouwen Navicula 

 humilis en Bacillaria paradoxa. 



Afgezien dan van deze beide uitzonderingen: de moeras- 

 zone langs den rand van het Meer en de Hunze — 



